|
V_DE VERNIELDE PONT DES ARCHES FOTO-COR R ESPCHM D ENT TE LU I K DE PAS GELEGDE SCHIPBRUG
't Behoeft geen betoog, dat onze eerste zeer belangrijke opnamen van Luik, van groote waarde zijn. Ze toonen ons ten eerste de monumentale, van fraaie beelden voorziene „Pont des Arches”, die door de Belgen met bloedend hart
is opgeofferd. Onze tweede foto laat ons zien op hoe eenvoudige, doch afdoende en solide wijze de Duitschers noodbruggen sloegen, waartoe zij een aantal in de Maas liggende groote schepen op een rijtje te zamen voegden en
daarover een stevigen planken vloer legden. De aldus ontstane schipbrug was solide genoeg om leger en kanonnen veiligen overtocht te waarborgen. Aan weerszijden van de „Pont des Arches” werd zulk een schipbrug opgeslagen
waarvan één ten gebruike voor de Luikenaars werd opengesteld.
H. M. KONINGIN WILHELMINA
Wij plaatsen dit portret van H. M. de Koningin
mede als een hulde bij de herdenking van Haar
geboortedag, waarvan de viering door de ernstige
tijdsomstandigheden zonder praal of uiterlijk vertoon
voorbijging.
NA EEN MAAND VAN LEED
:n maand lang heeft nu de oorlog
zijn heerschappij gevoerd en verschillende
der beelden welke deze
bladzijde omgeven, toonen duidelijk,
hoe deze heerschappij overal
waar zij zich deed gelden, tot
vloek was. Er is heel wat gebeurd in die ééne
maand, waarover de beschaving, waarop wij
voor deze prat gingen, zich te schamen heeft.
De oogst van het leed was groot.
En nog duurt de oorlogskoorts en brengt
strijdenden en niet-strijdenden in een overspanning,
welke aan de verhitting van den ijlenden
zieke doet denken. Men voelt niet de wonden,
men wil ze niet voelen. Vooruit, vooruit, niet
vragen waarom............
DE VERWOESTING VAN LEUVEN
Brachten wij in ons vorig nummer het Raadhuis en
de Kerk van den Heiligen Michael te Leuven in beeld,
thans zijn wij in staat onzen lezers een foto van een
deel der geheel verwoeste St-Pieterskerk aan te bieden.
Alle naties, welke aan deze worsteling deel
nemen hebben er het hunne toe bijgedragen.
Duitschland toonde zijn bewonderenswaardige
oorlogsorganisatie en de niet te temmen geestdrift
zijner bevolking voor wat als „de goede zaak”
beschouwd wordt. Frankrijk verdedigt met hardnekkigheid
zijn landpalen, gesteund door den
bondgenoot Engeland, dat zijn eerste zege ter zee
bevocht. België heeft zijn manhaftig strijden voor
de neutraliteit zijner grenzen zwaar betaald. Het
leed daar geleden is op het oogenblik wel het
grootst. Oostenrijk-Hongarije doet wat het kan,
al wist het nog niet den zooveel kleineren vijand
van zich af te schudden. Rusland bracht zijn millioenenheir
in beweging. In het Zuid-Oosten van
Europa schijnt Turkije zich te willen weren. Japan
in het Verre Oosten bleef getrouw aan de overeenkomsten
met Engeland.
Zóó is de toestand na één maand.
En na die eene maand, waarin van een definitieve
beslissing nog geen sprake kan zijn, is het
een dwaasheid te gelooven, dat de tijd tot het
vredestiQhten al reeds gekomen is. Wij zijn er
allen van overtuigd, dat geen epitheton onze
Koninginne liever was geweest tot een geschenk
op Haar verjaardag, als dat van Vredesbemiddelaarster.
En al is Zij evengoed als de President
van de Vereenigde Staten van Amerika,
(de beide Staatshoofden voor deze taak wel
het meest aangewezen), ongetwijfeld steeds
bereid om Haar bemiddeling te geven, het
oogenblik is nog niet daar.
Doch dit feit mag hen, die voor de vredesidee
willen ijveren, niet tot nietsdoeners doemen.
Nu is het oogenblik daar om een krachtigen
veldtocht voor te bereiden. Nu, nadat zelfs in
dezen korten tijd van oorlog, al reeds bewezen
i$, hoe nutteloos een dergelijke gewelddaad is.
Wij hebben in deze dagen van verschillende
zijden brieven of dagbladen ontvangen, welke
ons toegezonden werden door vrienden, gevestigd
in de landen, die thans in oorlog zijn.
In deze brieven en geschriften werd met
kracht van woorden besproken, hoe het gelijk
aan de zijde van het volk was, waartoe de
afzender behoort.
Heel veel indruk hebben deze pogingen zeker
niet gemaakt, omdat wij, die deze schrifturen
ontvangen, begrijpen, dat deze niet zijn samengesteld
en niet konden samengesteld zijn met
de noodige onbevangenheid, met nuchter inzicht.
Doch uit de poging spreekt een gunstig
teeken. Men gevoelt de behoefte om zich te
rechtvaardigen, men voelt dus het kwaad, dat
de menschheid door het oorlogsgeweld is aangedaan.
Het zou alweer niet verstandig zijn
om den lijder aan de oorlogskoorts in het felste
van zijn krankheid onze medicamenten te gaan
toedienen. Doch vergissen wij ons niet, dan
is de heftigheid dier ziekte aan ’t afnemen. En
dan treedt de verstandige arts op.
Laat ons de balans van den oorlog opmaken.
Zooals gezegd, zonder overdrijving, zonder
partij nemen, zonder verwijten. Logisch redeneerend
in het belang der geheele menschheid.
Laat ons trachten te bewijzen, en dat bewijs
is te leveren, dat zelfs de overwinnaar verliest
aan de winste van den oorlog. Dat de resultaten
altijd te duur zijn gekocht. Het bloed dat
gevloeid heeft en nog vloeit, de vernieling welke
teisterde en nog teistert, de haat die steeds
feller werd en steeds feller, altijd heilloozer
uitwerking hebben zal, waartegenover de voordeelen
van mogelijke zegepraal niet opwegen.
Deze oorlog moet uitloopen in een kamp
tegen eiken strijd gevoerd met wapenen en met
geweld. Wat het leger wint, dat verliest de
beschaving. En wat de beschaving verliest, dat
is de zwaarste beproeving voor de menschheid.
Ons land bleef neutraal. Eerlijk en met vastberadenheid.
Allen, die dat moesten, voelden
hun verantwoordelijkheid en hielpen mede die
neutraliteit te bevestigen. Daarom mogen wij
ook de eersten zijn, die de voorbereidselen gaan
nemen om te helpen de brug te bouwen, welke
aan de naties het tot elkaar komen mogelijk
maken zal.
Onze oproep geldt nu alle kloeke mannen en
verstandige vrouwen. Wij vragen hen, om na het
werk, dat door Nederland gedaan werd voor het
heelen der wonden van het lichaam, ook nu op te
komen en zich te vereenigen om de wonden,
waardoor de geest, de beschaving en geheel
het maatschappelijk leven krank werd, te genezen.
Dat is een zware taak, welke groote wilskracht,
toewijding en volharding vraagt.
Wie neemt er het initiatief?
Na deze maand van vreeselijk oorlogsleed?
Mh. m. de pinto.
Voorzitter van den Nederlandschen Bond „Vrede
door Recht”, welke bond voor het uitbreken van
den oorlog pogingen heeft gedaan om den wereldkrijg
te voorkomen.
VLUCHTELINGEN.
In elk dorpje waar zich Uhlanen vertoonden, vluchtte
de bevolking vol schrik en angst In de omstreken van
Brussel zag men overal dergelijke groepjes vrouwen en
kinderen, die zich in veiligheid trachtten te brengen.
DE VESTING BELGRADO.
Deze foto, die genomen is na een beschieting door de Oostenrijksche artillerie, toont ons de vreeselijke uitwerking
van het moderne belegeringsgeschut De puinhoop was eens de wal waardoor een groot deel der stad Belgrado
beschermd werd.
DE VERWOESTING VAN LEUVEN.
Ook deze foto geeft een aanblik van de beroemde St.-Pietérskerk te Leuven, die volgens de
berichten door den vreeselijken brand is verwoest.
|