|
............................. ...........,................... PANORAMA ............======= .................................
er zeker van is dat op den dag van zijn bezoek de beroemde
fonteinen springen.
Want, niet waar, als ge een beetje gereisd hebt, dan
vindt ge museumbezoek tijdverlies en kasteelen, paleizen . . .
lieve Hemel, al die Duitsche Schlösse r waren al precies
eender, waarom zouden dan Fransche kasteelen anders
zijn? En te Parijs komt men toch, zooal niet slechts ééns
in zijn leven, maar wel degelijk om „pleizier” te maken!
Welnu, wie zoo redeneert — en er.zijn honderden die
zoo doen —, maar vooral, wie er naar handelt, ontzegt
zich, te Parijs zijnde, een van die genoegens, die zeldzaam
zijn in het leven van den mensch.
Zeker, de Fransche hoofdstad is op zichzelve wonderschoon,
bekoorlijk als weinig andere steden, lustig en
vroolijk als geen andere. En wie er louter heentrekt om
Parijs te „doen” in zooveel uren, op z’n Amerikaansch,
kan er niet aan denken om aandacht te schenken aan
de omgeving van Parijs, die niet minder schoon is dan
zij zelve.
Een kring van schoone, deels oude, deels hernieuwde
paleizen en kasteelen, ligt als het ware om de stad heen,
op geen grooter afstand dan een spoorreis van anderhalf uur.
Wij noemden Versailles reeds.
Maar daar is Chantilly, de vroegere verblijfplaats van
den Hertog van Aumale, met het oudste deel, het
Chatelet, dat de Connétable Anne de Montmorency in
het leven riep en het moderne kasteel, dat in 1876—’82
herbouwd, de vroegere ridderlijke behuizinge vervangt,
die onder de slagen der revolutie bezweken was.
Daar is het kasteel van Compiegne, dat Lodewijk XV
door Gabriel bouwen liet en waar Napoleon III zijn
groote en beroemde feesten gaf.
Een juweel van architectuur is ook het kasteel van
Pierrefonds, in 1390 door Lodewijk I van Orleans gebouwd,
later een vesting die in 1617 ontmanteld werd
door Richelieu en in 1868 gerestaureerd door dien grootmeester
der Fransche bouwkunst van de 19de eeuw,
Viollet-le-Duc.
Daar is, eindelijk, het paleis van Fontainebleau, dat
oorspronkelijk uit de 12de eeuw dateert, maar onder
Frans I door Philibert Delorme werd her- en verbouwd,
terwijl èn Louis-Philippe èn Napoleon I er nog zeer veel
aan lieten verfraaien en verbeteren.
Des ondanks staat dit paleis, dat maar één verdieping
heeft boven de rez-de-chaussée, als geheel achter bij de
Fransche kasteelen van hetzelfde tijdvak.
Geldt dit evenwel voor den architectonischen totaalHET
PALEIS TE FONTAINEBLEAU.
indruk, voor het uiterlijk, inwendig is dit kasteel in
handen geweest van de beste Fransche en Italiaansche
kunstenaars, uit de school die naar Fontainebleau genaamd
is en onder wie Rosso en le Primatice uitmuntten.
Aan dit kasteel — waarvan een beschrijving niet in onze
bedoeling ligt, want men moet het zien om er alle schoonheden
van te genieten, en bovendien is er een uitgebreide
litteratuur aan gewijd — verbinden zich tal van geschiedkundige
herinneringen. En een bezoek, onder deskundige
leiding ondernomen, dan wel aan de hand van een uitvoerigen
gids (een gedrukten of een sprekenden) is een ware
les in de geschiedenis van Frankrijk, die voor velen een
niet ongewenschte herhaling zou zijn van hetgeen op
school geleerd .... en daarna vergeten werd.
Hier was, in 1539, Karei de Groote de Gast van
Frans I.
Hier werd, in 1601, Lodewijk XIII geboren.
Lodewijk XIV teekende er, in 1685, de herroeping
van het edict van Nantes.
Een jaar later stierf binnen deze muren de groote Condé.
Met tal van gebeurtenissen uit Napoleon's leven is het
kasteel van Fontainebleau verbonden. De geheele reeks
van appartementen, door hem bewoond, en nog steeds
gemeubeld als in zijn tijd, roepen die gebeurtenissen in
de herinnering terug. Gebeurtenissen, die spreken van den
hoogtijd van zijn roem, van de volte van zijn glorie,
van de macht zijner heerschappij over een groot deel van
Europa. Maar ook die feiten, die gewagen van zijn zedelijk
verval en van den ommekeer in zijn heerschers-bestaan.
In deze vertrekken werd, in 1809, de echtscheiding
uitgesproken tusschen Napoleon en Josephine, toen de
vrouw, die den heerscher geen opvolger geschonken had,
om dynastische en staatkundige redenen plaats moest
maken voor die andere vrouw, die hem nooit beminde,
nooit vereerde, maar die hem den zoon schonk, te wiens
behoeve hij, 5 jaar later, in dit cabinet, dat men u
toont, afstand deed van den troon van Frankrijk.
Maar ook aan andere, groote en bekende figuren uit
de wereldgeschiedenis, bewaart Fontainebleau de herinne
ring. Paus Pius VII bracht er, van 1812 tot 1814, jaren
van ballingschap door.
Andere, ook minder illustre namen, duiken binnen deze
wanden op. Marie Antoinette leefde hier en de namen
van Madame de Maintenon en van Diane de Poitiers
spreken van een tijdperk van wuftheid en zedelijke verdorvenheid,
toen aan het hof der Fransche koningen de
favorites het meestal in invloed wonnen van de favori’s.
Ongetelde kunstschatten, meesterwerken der decoratieve
kunst, herbergt Fontainebleau.
Wie er van genoten heeft met volle teugen, daarna
de wondermooie tuinen en het park een blik heeft gegund,
die kan zijn indrukken laten bezinken in het schitterend
woud, bijna 17000 hectaren groot en 90 kilometers
in omvang, dat aan het kasteeipark als het ware aansluit.
Hij kan er opnieuw de groote waarheid deelachtig worden,
dat Gods vrije natuur het schoonste is, dat den mensch
te bewonderen is gegeven. Deze wondermooie natuur
vooral, die, in het vlak nabije Barbizon, de grootste
kunstenaars — wij noemen enkel maar Tb. Rousseau en
Jean Fran^ois Millet — tot hun meesterwerken heeft
geïnspireerd.
COUR d’ULYSSE EN KARPERVIJVER.
|