Panorama

Blad 
 van 2380
Records 3066 tot 3070 van 11897
Nummer
1917, nr.16, 18 april 1917
Blad
07
Tekst
7 PANORAMA INWIJDING DER J. H. GUN NING-SCHOOL. Verleden week heeft in tegenwoordigheid van een groot aantal belangstellenden en genoodigden de plechtige opening plaats gehad van de Johannes Hermanus Gunning-school aan de Prinse gracht 73a te ’s-Gravenhage. Links: Een groep der bij de plechtigheid genoodigden. Rechts: Extérieur der schoot JUBILEUM INVALIDENHUIS TE LÊIDEN. In de afgeloopen week bestond het Militaire Invalidenhuis te Leiden, thans staande aan den Hoogen Rijndijk, 100 jaar. Ter gelegenheid van dit heuglijk feit werd den verpleegden een gezelligen maaltijd aangeboden, tijdens welken wij hen kiekten. EEREKRUIS VAN VERDI ENSTE, als speciale Bestuursprijs uitgereikt ter gelegenheid v. d. Mil. Huisvlijttent „Harskamp” aan den heer C. Prince. HU ISVLIJTTENTOONSTELLING TE RIJSWIJK. Te Rijswijk is in Hotel Kuys Witsenburg een huisvlijttentoonstellin’g geopend door de afdeeling Rijswijk van den Volksbond tegen drankmisbruik. Hierboven een overzicht der fraaie tentoonstelling. De Centrale Keuken te Rotterdam. ’n Dampende portie erwtensoep, hutspot, rijst, groentesoep. .. en dat slechts voor 10 cents... in deze tijden... hoevelen in den lande zullen het de Rotterdamsche bevolking, die in staat gesteld is dat te verkrijgeh, benijden! Benijden om het voedsel zelf, dat dien prijs meer dan waard is, benijden ook om de ontheffing van de zorg voor de bereiding. Want èn door de rantsoeneering, èn door de distributie èn door de schaarschte, aan brandstof drukt de zorg voor de bereiding bij velen zwaarder dan ooit Dank zij een „centrale keuken" is nu uitstekend voedsel zonder eigen bereiding voor honderden gezinnen bereikbaar. Zorg minder dus. En bovendien voor de gemeenschap een belangrijke besparing aan brandstof, doordat kostbare versnippering uitgesloten is. Eén bereiding! En wat een omvangrijke! Voor duizenden magen wordt tegelijk gekookt! In een serie ketels verdwijnen b.v. voor erwtensoep (voor 5000 menschen) 2000 pond erwten, 400 bossen peen, 200 pond gezouten selderij, 300 pond uien, 200 pond spek, pl.m. 500 pond ham, 50 pond zout! Om 5 uur in den ochtend reeds wordt aan de bereiDE CENTRALE KEUKEN TE ROTTERDAM. Het vervoer der groote kitten met spoedwagens van de keuken naar de lokalen. ding begonnen. Tegen 9 uur is dan het voedsel gaar. volgt de verdeeling in groote ketels en overbrenging door spoedwagens naar een 18-tal distributie lokalen in de stad. In groote hooikisten wordt het dampende voedsel warm gehouden. Tegen 11 uur komen de menschen opdagen met pannen en keteis en emmers en lampetkannen enz. En met hun bonnetjes. Want behalve aan het uitstekende eten zelf (ofschoon het publiek eerst moest wennen aan de rijst-maaltijden) dankt de centrale keuken haar succes aan een practisch bonnenstelsel. Rekening houdend met de distributie-maatregelen, is dit stelsel eenvoudig en bovendien zoodanig ingericht, dat het comité steeds weet, hoeveel porties er eiken dag ongeveer noodig zijn. Een absolute noodzakelijkheid om teleurstellende tekorten en nadeelige overschotten tegen te gaan. De succesvolle resultaten wijzen voldoende uit, dat de centrale keuken in een groote behoefte voorziet. — Voor H.M. de Koningin was het een der voorname punten op Haar programma van Haar bezoek aan Rotterdam op j.1. Vrijdag. Met belangstelling werd de werkwijze, de bereiding, de uitdeeling door Haar gevolgd en het eten, het gewone eten uit de ketels, geproefd. Het Comité dat de centrale keuken tot stand bracht en waarin vooral de heeren Fortanier, Hollander, De Rooy, Sijthoff en De Kanter een voornaam aandeel hadden en nog hebben, verdient een warm woord van waardeering. Verdient, dat het voorbeeld navolging vindt in andere gemeenten. En dat er ook voor de kleine burgerij met beperkt inkomen een dergelijke instelling verrijze! DE CENTRALE KEUKEN TE ROTTERDAM. Links: De uitdeeling der porties in de distributie-lokalen, Rechts: Zorgvuldig worden eiken dag de voedsel-kitten schoongestoomd.
PDF
Nummer
1917, nr.16, 18 april 1917
Blad
08
Tekst
8 PANORAMA 18 De ruïne van een in de laatste dagen d< Een Engeische schildwacht voor een Duitsch wachthuisje in een pas veroverd dorp. Engeische troepen trekken een door de Duitschers verlaten dorp binnen. De achtergebleven bevolking, blijde van de Duitsche bezetting verlost te zijn, haalt haar „bevrijders” binnen. Het Engelsche offensief De Engelsch-Fransche verbroedering in de veroverde dorpen. Het „Gott strafe England” doet aan de vreugde der Tommies geen afbreuk. Dc Een drietal Engelsche soldaten ingekwartierd bij de bewoners van een veri courant gezien. Met welk een gretigheid hij een der laatste nummer
PDF
Nummer
1917, nr.16, 18 april 1917
Blad
09
Tekst
A 18 APRIL 1917 9 ï dagen door de Engelschen bezet dorp. ensief bij St. Quentin Britsche officieren bestudeeren de kaart van het veroverde terrein. i een veroverd dorp. De oude man had in ruim twee jaar geen Fransche > nummers van „Le Petit Journal” verslond, laat zich dus begrijpen. De Fransche jeugd warmt zich met de Engeische soldaten aan een vuurtje in de open lucht. De rookende puinhoopen in een pas door de Duitschers verlaten dorp.
PDF
Nummer
1917, nr.16, 18 april 1917
Blad
10
Tekst
10 (Vervolg van pag. 6). goed zag, want reeds het eerste licht dat de kaarsen op het doek hadden geworpen scheen de dofheid, die zich van mij had meester gemaakt, te vernietigen en mij plotseling helder van geest te maken. Zooals ik reeds heb gezegd, was het portret dat van een jong meisje. Het was enkel een borstbeeld en het was uitgevoerd in den stijl van de bewonderenswaardige koppen van Sully. De hals, de armen en het glanzende haar gingen onmerkbaar over in de diepe schaduw, die den achtergrond vormde van het geheel. De ovale lijst was rijk verguld en Moorsch gefiligreerd. Wat kunstwerk betreft, kon niets bewonderenswaardiger zijn dan dit schilderij. In ’t eerst kon ik mij niet verklaren wat de oorzaak was geweest, dat dit schilderij mij zoo hevig ontroerd had — want dit hèd het gedaan. Het kon nóch de uitvoering, nóch de majestueuze schoonheid van het gelaat wezen. En dat mijn verbeelding pas uit een halven sluimer ontwaakt, het hoofd voor levend had gehouden, was allerminst mogelijk. Ik merkte terstond op, dat de eigenaardigheid der teekening en de rijke lijst, zulk een denkbeeld zelfs verhinderd zouden hebben op te komen. Zóo, ernstig nadenkend, mijn aandacht onafgebroken PANORAMA L.. J. C. VUVK. M. ZADOKS. Mgr. W. VAN DE VEN. Den eersten Juli a.s. zal de heer L. J. C. VUYK, hoofdcommissaris van politie te Rotterdam, den dienst verlaten na aldaar vijftig jaar in functie te zijn geweest. Het corps verliest in hem een kundig en bemind ambtenaar. — Den len April herdacht de Eerw. heer M. ZADOKS, voorzanger der Nederl.-lsraëlietische Hoofdsynagoge te Amersfoort zijn 25-jarig ambtsjubileum,— Den 27sten Mei a.s. hoopt Z.D.H. Mgr. WILHELMUS VAN DE VEN, bisschop van ’s-Hertogenbosch, het feit te herdenken, dat hij vóór 25 jaar tot bisschop werd gewijd. geboeid door het schilderij, bleef ik, misschien wel een half uur, half leunend, half zittend. Eerst toen ik het ware geheim van zijn macht had opgelost, viel ik terug in de kussens: ik had ontdekt, dat de betoovering, die het schilderij op mij uitoefende te wijten was aan de absolute realiteit van uitdrukking. Deze sprekende gelijkenis verwarde mij en deed me verbleeken. Ik zette de kandelaber weer neer op haar vorige plaats, zoodat het schilderij aan mijn oog was onttrokken en zocht opgewonden naar het boekje, dat over de schilderijen en hun geschiedenis handelde. Na eenig zoeken vond ik de bladzijde, die betrekking had NEDÊRLANDSCH NATUUR- EN GENEESKUNDIG CONGRES. Donderdag 12 April is te ’s-Gravenhage het zestiende Nederlandsch Natuut- en Geneeskundig Congres geopend onder voorzitterschap van ingenieur R. A. van Sandick. Onze foto geeft een groep der aanwezige congresleden aan wie door den voorzitter in Hotel „De Twee Steden” een tea werd aangeboden. Op de voorste rij komen voor: Dr. Coelingh; Jhr. Loudon; Mr. Baron Sweerts de Landas Wyborgh, comm, der Koningin in ZuidHottand; de heer R. A. van Sandick; Jhr. Mr. Dr, Van Karnebeek. burgem. van ’s-Gravenhage en de heer H. A, van Ysselstein. op de oorzaak van mijn ontroering en ik las de woorden, geheimzinnig en verwonderlijk, die hier nu volgen : „Zij was een maagd van groote schoonheid, even aanvallig als vroolijk. En ongelukkig het uur, waarop zij den schilder zag, van hem ging houden en hem huwde. Hij was hartstochtelijk, werklustig en ernstig en hij bezat reeds een bruid in zijn kunst; zij was een maagd van groote schoonheid, even aanvallig als vroolijk ; zij was al licht en glimlach, en levens-blij als een jong hert; die hield van ieder en alles, alleen haatte zij de kunst, die was haar mededingster; alleen vreesde zij palet en penseelen, omdat die haar het gelaat van haar bruigom ontstalen. Vreeselijk was het dus voor deze vrouwe om te hooren, toen de schilder zijn verlangen uitte om zijn bruid te schilderen. Doch zij was nederig en gehoorzaam en zat geduldig vele weken lang in de sombere, hooge torenkamer, waar het licht slechts van boven over haar heen op het bleeke, matte doek viel. Maar de schilder, hij was trotsch op zijn werk, dat vorderde van uur tot uur, van dag tot dag. En hij was een hartstochtelijk en buitensporig en somber gestemd man die zichzelf verloor in droomerijen ; zoodat hij niet wilde zien dat het licht dat zoo huiveringwekkend in den eenzamen toren viel, langzaam vernietigde de gezondheid en vroolijkheid van zijn bruid, wier wegkwijnen een ieder opmerkte, behalve hij. Toch bleef zij stil glimlachen, onderworpen, omdat zij zag, dat de schilder (die zeer vermaard was) met geheel zijn hart en ziel de taak vervulde, en dag en nacht werkte om haar te schilderen, haar, die hem zoo lief had, dat zij haar leven voor hem zou willen offeren, doch die dag aan dag neerslachtiger en zwakker werd. En, werkelijk, de enkelen die zagen het portret, spraken met zachte woorden van de gelijkenis, als van een machtig wonder en tevens als van een bewijs niet minder van het talent des schilders, als van zijn groote liefde voor haar, die hij zo'n meesterlijk geschilderd had. Maar, op ’t laatst, toen het werk ging naderen zijn voltooiing, werd niemand meer toegelaten op den toren, want de schilder was door een wilden hartstocht voor zijn werk gegrepen en wendde zijn oogen alleen dan van het doek, als hij keek naar zijn bruid. En hij wilde niet zien, dat de kleuren, die hij bracht op het doek, genomen werden van de wangen van zijn bruid, die steeds stiller naast hem zat. En toen vele weken waren voorbijgegaan, en nog slechts weinig overbleef te doen, toen er nog slechts één streek op den mond en één toets op het oog moest worden aangebracht, flikkerden de levensgeesten van de vrouwe nog éénmaal op, als de vlam in de tuit der lamp. En toen was gegeven de streek en gezet de toets, en de schilder stond voor een oogenblik in verrukking voor wat hij geschapen had; maar het volgende oogenblik, terwijl hij nog zag en zag, ving hij aan te sidderen en heel bleek werd hij; en terwijl hij zeer luide schreeuwde: E. W. DE FLINES.t J.V.WIERDSMA.+ J. HEINEN. Op 69-jarigen leeftijd is te Bussum overleden de heer E. W. DE FLINES, een bekend Amsterdamsch handelsman, die tot vóór eenige jaren aan het hoofd stond van de firma Blikman en Sartorius te A’dam. — Den 5en April is op zijn buiten te Oosterbeek overleden de heer J. V. WIERDSMA, oud-president van de Holland-Amerika-lijn. — Wegens hoogen leeftijd nam de heer J. HEINEN te Scherpenzeel (G.) ontslag als Wethouder en lid van den Raad dier gemeente. Sedert 1875 had hij onafgebroken zitting in dit college, waarvan 37 jaar als Wethouder. Hij was oprichter van de bloeiende eiermarkt aldaar. „Dit is werkelijk het leven zélf 1”, keerde hij zich om, teneinde zijn geliefde aan te zien : Zij was dood !” Gulden Woorden. Stomme juweelen hebben in hun stilzwijgendheid vaak meer uitwerking op het hart eener vrouw dan levendige woorden. Shakespeare. NEDERU. NATUUR- EN GEN E ES KU N Dl G CO N GR ES. De opening van het Congres op Donderdag 12 April in de groote zaal van den Dierentuin te ’s-Gravenhage. Op de voorste rij Z.K. H. P rins Hendrik.
PDF
Nummer
1917, nr.16, 18 april 1917
Blad
11
Tekst
II PANORAMA PRESIDENT WILSON OP WEG OM ZIJN BOODSCHAP TE GAAN BRENGEN AAN HET CONGRES. Een hoogst-interessante foto van president Wilson, onder weg naar het door hem in buitengewone zitting bijeengeroepen Congres, waar hij voorstelde Duitschland den oorlog te verklaren. De president is vergezeld van zijn vrouw. DE OOrtLOGSTOEBER El DSELEN VAN AMERIKA. In aansluiting op de in ons vorige nummer geplaatste foto’s van de toebereidselen, die Amerika maakt voor den oorlog, geven wij hierboven nog, links: Een periscoop-geweer van Amerikaansche vinding. Rechts: De cadetten van West-Point tijdens een parade. Op den achtergrond is het gebouw van het Capitool te zien. EEN EIGENAARDIG TREKDIER. HET COMFORT AAN BOORD VAN EEN OORLOGSSCHIP. Een biljart-kamer voor de officieren aan boord van een Engelsch oorlogsschip. EEN STANDBEELD VOOR BUFFALO BILL. Onlangs is in Amerika overleden de bekende colonel William F. Cody, algemeen, ook in Europa, bekend ais de schrijver van de Far-West-verhalen, onder het pseudoniem Buffalo Bilt Op de plaats, waar hij vele van zijn stoute stukken verrichtte, heeft men te zijner nagedachtenis een monument opgericht. Miss Charlotte Ehlbeck te New York maakt een tochtje met haar gedresseerden alligator, waarvan zij een aantal in haar bezit heeft. Het is zeer moeilijk de dieren te temmen, doch zijn ze eenmaal bilwijs, dan moeten het zeer geschikte trekdieren zijn. HET BEDREIGDE St. QUENTIN. Van bevriende zijde zendt men ons bovenstaande twee fraaie kieken van St. Quentin, de plaats in de Duitsche linie, die het meest door den opmarsch der Engelschen wordt bedreigd. Zooals begrijpelijk is, zijn de foto’s van vóór den oorlog; thans zal er van het mooie plaatsje niet veel meer resten, hetgeen wel blijkt uit wat een oorlogscorrespondent d.d. 11 April seinde: Uit de branden in de stad is duidelijk op te maken, dat er niets dan een ruïne van zal overgebleven zijn. Links: Het plein met het Stadhuis. Rechts: De Hoofdkerk.
PDF
Blad 
 van 2380
Records 3066 tot 3070 van 11897