|
PANORAMA
portretets kan bereiken. Een
kunst, die m. i. veel te weinig
beoefend wordt.
Wat er in te doen is, toonden
de fraaie portretten van
Van Riet, in een onzer vorige
nummers verkleind afgebeeld.
Er moet voor de portretets
een groot veld open liggen.
* *
*
Roodenburg leeft van zijn
kunst.
Ik vertel dit, opdat de lezers
van Panorama zullen weten,
dat hem de bewondering van
zijn werk, omgezet in reeele
bewijzen, hoogst aangenaam zal
zijn. Maar ik voeg er onmiddellijk
en met nadruk bij, dat
hij meer vóór zijn kunst dan
van zijn kunst leeft.
Zijn eischen, aan het leven
gesteld, zijn nog heel bescheiden
en hij begrijpt ten volle,
dat de ontwikkeling van zijn
gaven, zeker op zijn leeftijd,
van grootere waarde is dan ’t
bijeenbrengen van vele en goed
gemunte zilverlingen.
Maar wie als jong etser zelf
zijn kost verdienen moet (ook
al verlangt hij geen weelderige
omgeving en hupschen opsmuk
van allerlei aard), en die van
zijn verdiensten verder studeeren
wil, die heeft toch graag
dat er zoo van tijd tot tijd
wat afdrukken uit zijn portefeuille
verhuizen naar die van
kunstverzamelaars, of dat zijn
bladen in de eiken lijsten, waarin
zij zoo goed passen, de
wanden van vele huizen, groot
en klein, versieren. L. E. Kos.
De Toiletkamer
der Residentie
(Bij de foto’s op pag. 8 en 9).
”5 dmondo de Amicis, de
beroemde Italiaansche
letterkundige en wereld
reiziger, toonde zich indertijd
een groot be-
. wonderaar van de Hollandsche
residentie, In
de rij der schoonste steden van
Europa, verleende hij zede derde
plaats, achterMoskou en Madrid.
Dat is al een menschenleeftijd
geleden. Kwam een de Amicis
in het ’s-Gravenhage der 20e
eeuw, ongetwijfeld zou zijn bewondering
nog stijgen. Want
wel is menige schilderachtige
— en vuile—gracht gedempt,
wel is menige aardige en fraaie
boom gevallen als slachtoffer
eener verkeersuitbreiding, maar
„hetschoonste dorp” van Europa verdient zijn reputatie van
schoonheid meer dan ooit. Den Haag is, in den zomer
©e TAarht te fthenen.
Ets van H. E. Roodenburg in 1913 gemaakt. — De lijn is nog wat zwaar, de ets daardoor wat brokkerig. Maar knap geteekend is de plaat zeker
wel. En ondanks het dood-rustige van dit verlaten hoekje, waar geen levend wezen beweging brengt, voelt men in de compositie toch den lust naar
mouvement. Dat is geen hoekje dat „droomt”. Als straks uit het steegje of uit de huizen de druk-loopende vrouwtjes, de klompklotsende kinderen,
het boerenkarretje te voorschijn zouden komen,~dan pasten hun lijn en hun gedoe bij den opzet van de teekening.
vooral, een stad van groen en bloemen en zelfs in het barre
jaargetijde verliest de stad niet de bekoring die van het bezit
van bosch en park en plantsoen
blijft uitgaan, als de sneeuw
de bladerlooze takken bedekt
en de altijd-groene heesters.
Gelijk élke schoone, zoo heeft
ook de Residentie haar kleedkamer.
waar de détails van het
toilet verzorgd worden en waar
ijverige handen steeds in de
weer zijn om te zorgen dat de
tooi frisch blijft, steeds vernieuwd
kan worden.
Om het eens buiten beeldspraak
te zeggen: Den Haag
dankt zijn fraaie plantsoenen
en pleinen, zijn welverzorgde
boomen, de smaakvolle gazonsversiering
langs beken en grachten,
aan een specialen tak van
dienst, van gemeentelijk beheer,
dien der Plantsoenen,
In vroeger jaren ressorteerden
enkele tuinlieden onder
„Openbare Werken”, thans is
er een afzonderlijk corps van
vakmenschen op het gebied
van bosch- en tuinbouw, onder
leiding van een zelfstandig directeur,
dat er zorg voor draagt
dat zoowel de bewoners van
de volkswijken als van die
waarin de upper-ten is gevestigd,
gestadig „in de blommetjes”
zitten.
Het zal onnoodig zijn een
opsomming te geven van de
fraaie, door vreemdeling en
landgenoot gelijkelijk geprezen
plekjes, waaraan den Haag zoo
rijk is. Wie, die er per Hollandsche
Spoor binnenkomt,
heeft niet een bewonderenden
blik voor het aardige plantsoen
aan den Stationsweg? In
den laatsten tijd heeft de afdeeling
„Plantsoenen”, waar
het mogelijk was, ook de versiering
der gevels van gemeentegebouwen
op zich genomen. Een
kostelijk voorbeeld is de gevel
van ’t gymnasium, die er prachtig
uitziet als de „blauweregen”
in vollen bloei staat. De dienst
der Plantsoenen heeft 'n eigen
kantoorgebouw, in een omgeving
die geheel in overeenstemming
is met de artistieke taak
van dezen tak van dienst.
Het gebouw ligt als ’tware
te midden van de eigen kweekerijen
van de gemeente, aan een
weg gelegen, die moeilijk anders
dan Kweekerijweg kon heeten
en dien men in de naaste omgeving
van de Witte Brug vinden
kan. Hier worden bloemen
en planten en boomen geKweekt
op een schaal als waarvan onze
foto’s een indruk kunnen geven.
Het is een groot bedrijf, een
mooi en een dankbaar bedrijf.
Want de pleinen en plantsoenen
zijn de longen eener groote
stad. Zij geven gezondheid. En zij schenken de vreugde, die
van alles uitgaat wat goed is en schoon.
ONS NIEUWE PRIJSRAADSEL - Voor Oud en Jong
O
f neen, abonnée’s en abonné’s, een raadsel is het eigenlijk niet dat wij u
ditmaal opgeven, doch meer een uiterst nauwkeurige telling, n.1. hoeveel
illustraties Panorama nu toch wel in den afgeloopen 3en jaargang Juli
1915—Juli 1916 gebracht heeft. — Het idéé, wij geven het toe, is niet geheel hieuw,
doch de omstandigheden, waaronder het moet worden uitgevoerd, zijn wel nieuw.
Nog nooit toch is er in de wereldgeschiedenis een jaar geweest, waarin de
geïllustreerde tijdschriften zóó in de gelegenheid waren hun lezers op een keur van
illustraties te vergasten. Want, waren wij anders aangewezen op de gebeurtenissen
van den dag, nu bood de alles overheerschende oorlog een terrein aan, zoo uitgebreid,
dat er geen nummer kon verschijnen, waarin niet het een of ander van
het vreeselijk gebeuren, dat ieders geest vervult, in beeld moest worden gebracht.
Wij mogen gerust zeggen dat ook op dit gebied Panorama weder zijn ouden
roem gestand heeft gedaan en ook hierin vooraan staat.
Wij zijn er zeker van, dat geen enkel Nederlandsch tijdschrift ons heeft overtroffen
in het aantal en de hoedanigheid der foto’s, dat wij dit jaar hebben gebracht,
hetgeen ons alleen mogelijk is geweest door onze relaties in alle deelen van de
wereld en ook door ons procédé, dat zich uitnemend daartoe leent.
Van velen onzer abonné’s mochten wij dan ook meermalen een waardeerend
oordeel hierover hooren. Desondanks gelooven wij toch, dat het aantal illustraties
zelfs onzen grootsten bewonderaar bijzonder zal meevallen.
Dingt dus allen in onzen nieuwen wedstrijd mee, wij geven er u allen tijd
voor en den goeden telsters en tellers wacht wederom een welkome belooning.
De inzendingen behoeven eerst 1 September 1916 in ons bezit te zijn. Onze
voorwaarden tot mededinging zijn de volgende:
De telling geschiedt over de nummers die tusschen 1 Juli 1915 en 30 Juni 1916
verschenen zijn. Iedere abonné magmetslechts 1 inzending aan den wedstrijd deelnemen.'
De op de omslagen voorkomende illustraties worden slechts voor zoover zij tot
het redactioneel gedeelte behooren, meegeteld. Versieringen, die eventueel aan de foto’s
zijn aangebracht, worden beschouwd als behoorende bij de illustratie, dus niet
afzonderlijk gerekend. — De inzendingen moeten, voorzien van naam en adres,
in een gesloten couvert, waarop „ILLUSTRATIE-TELLING PANORAMA”, vóór 1
SEPTEMBER a.s. in het bezit zijn van de Directie, DOEZASTRAAT No. 1, LEIDEN.
Wanneer door niemand het juiste getal wordt ingezonden, ontvangt diegene
den prijs, die het dichtst-nabijkomende getal heeft opgegeven. Vervolgehs wederom
de inzender van het daarop volgende getal. — Wanneer twee of meer inzendingen
gelijke getallen bevatten, zal door loting worden beslist, aan wie(n) de prijs ten
deel valt. —« Als prijzen stellen wij beschikbaar:
Een len prijs van f 50.—; Een 4en prijs van f 5.—J
Een 2en prijs van - 25.—; Een 5en prijs van - 3.--;
Een 3en prijs van -10. *9 Een troostprijs van - 2.50»
en verder een aantal prachtige Boekwerken.
„HOUDT MOED, TELT GOED”.
|