|
PANORAMA
EEN BELANGRIJK FEIT.
Te Amsterdam had verleden week de opening plaats van de nieuwe school der Vereeniging tot instandhouding*
en uitbreiding der Electrotechnische School- De opening werd o.a, bijgewoond door de heeren Ketelaar, Belaar
Spruyt, De Hertog enz. (foto „Holland".}
PROF, MAX REINHARDT,
de veelbesproken regisseur van het Duitsche Theater, verlaat per auto den schouwburg op
het Leidscheplein te Amsterdam. (V.F.B.)
beest was geschikt genoeg, daar ontbrak het niet aan.
De voerman trouwens ook ; de zweep lag ongebruikt
naast hem op de voorbank, en al wat Adriaans deed, als
hij wat deed, was eens met de tong klakken op die zonderlinge
maar doeltreffende
manier, waarvan voerlieden wel
het monopolie lijken te bezitten,
en nu en dan, ter afwisseling
sprak hij vrindelijk, overredend
het paard aan, bijvoorbeeld
zoo: ,,Annemie, kom,
kom, Annemie. Leg d’r nog
ereis ’n stappie op.”
Ze vorderden op die manier
heel aardig. Allebei. Ja, allebei
natuurlijk. . . .
Om wat er volgen gaat wel te
doen verstaan, moet ik de lezers
en lezeressen even in het
vertrouwen nemen.
Dit, ophanden, avontuur van
Boer Adriaans had plaats op
2 Mei van het jaar onzes Heeren
1916, een datum, die niet
zoo heel ver af is van dien op
het omslag van dit nummer.
In den nacht van den vorigen
dag was de ,,Zomertijd”
ingevoerd, de klokken waren
een uur vooruitgezet, wat op
velerlei wijzen was ruchtbaar
gemaakt, maar dit was niet
doorgedrongen tot den goeden
Adriaans, die daar op zijn
hoeve, op anderhalf uur rijdens
van de dichtstbij gelegen stad,
als van de wereld afgesloten leefde, en daar, temidden van
zijn eeuwenouden inboedel, zelf zoo iets was als een zonderlinge
antikiteit, deel uitmakend van een zeldzame en afgelegen
verzameling.
Om kort te gaan, toen Adriaans aan de conservenfabriek
aankwam, was de directeur zoo juist meteen boer uitgereden
om de gewassen op diens landerijen ‘te gaan zien. Een bediende
deelde dit aan Adriaans mee, maar deze, speciaal
voor dit bezoek naar de stad gekomen, geloofde den man niet.
,,Och, kom,” verzette hij zich, „kijk maar es in het kantoor
meneer,”
DE NIJVERHEI DSTENTOONSTELLING TE ROTTERDAM.
Verleden week werd te Rotterdam in het gebouw ,De Vereeniging”, de Nijverheidstentoonstelling geopend, die in Industrieele-
en handelskringen zeer veel belangstelling ondervindt. Wij geven hier een groep van officieele personen en genoodigden,
die bij de plechtige opening tegenwoordig waren. (K.F.SJ
,,Maar ik heb hem net zien wegrijden, zoo zeker als ik
ü hier zie.”
„Komt er niet op an, kijk toch es”, deed Adriaans in zijn
meer dan erge verbouwereerdheid. —- Van neen knikte
de bediende, en dat met een nadruk als een cursief letter.
Hij vertikte het.
..Maar, man,” voer de boer uit. „jê denkt toch zeker niet,
dat jelui mij hier neme. Ik ben d’r expres voor naar stad
gekomme. Hier sta ik, en ’n knappe kerel die me wegkrijgt.”
„Blijf staan tot je ’n ons weegt”, mompelde de bediende.
„Wat zeg je?” vloog Adriaans
op.
„Dat u gerust vertrekken
kan.
Meneer is er niet, en hij
komt vandaag niet terug.”
„Man, laat naar je kijken.
Ik heb afgesproken om tien
uur. Ik ben op mijn tijd,
en. .. .”
„Maar het is elf uur”, zei de
bediende* en wilde het loketraampje
neerschuiven, doch
Adriaans had zijn savonnette
reeds getrokken, en stak ze
dreigend als een vuurwapen
door de opening onder den
neus van den beambte.
„Zoo, noem jij dat elf uur,
snotneus. Je moet je moeder
eens vragen of ze je op de klok
wil leeren kijken.”
De man week terug, op zijn
gelaat kwam een eigenaardige
gecompliceerde uitdrukking,
angst, leedvermaak,
aangemengd met een weinig
aarzeling, en een tikje boosheid.
Adriaans’ woeste blik gleed
van deze complicatie naar een
wandklok achter den beambte,
en wat op dit ronde witte
gelaat te zien was, bleek allerminst gecompliceerd, integendeel
zoo eenvoudig en duidelijk, dat den boer de
benauwdheid in de beenen sloeg : de wijzers stonden
op elf uur.
Hij kon er geen hoogte van krijgen. Zou die vent
gelijk hebben? Zou het werkelijk elf uur zijn? Maar neen,
dat kon niet. Zijn oude beproefde savonnette dan?
DE POPPENTÈNTOONSTELLING TE ’S-GRAVE N H AGE.
Bij de firma Kleykamp te ’s-Gravenhage wordt van 6—13 Mei een poppententoonstelling gehouden ten bate van de Belgische krijgsgevangenen. Hierboven een paar interessante kijkjes
op de expositie. (foto's ,,Rembrandf\)
|