|
PANORAMA 24
voor deJeugd
Waarom eten we met Paschen
eieren ?
ebben jelui er wel eens aan gedacht, waarom
er met Pasehen zooveel eieren gegeten worden
en waarom dan de etalages der koekbakkers
vol liggen met de mooiste en heerlijkste
Paascheieren ?
Niet? Dan zal ik je dat eens vertellen!
Het Paaschfeest is een christelijk feest ter herinnering
aan de Opstanding van den Heer Jezus, Dat zullen jelui
wel weten; wat je wellicht niet weet is, dat onze Voorouders,
die heidenen waren, dit feest ook vierden, maar
het Voorjaarsfeest noemden. Het was voor hen ook een
feest der opstanding, maar een opstanding der natuur.
Zij bedoelden dat de aarde den geheelen winter geslapen
had en nu weer tot nieuw leven ontwaakt was.
De in den grond verborgen wortels en zaden begonnen
opnieuw te leven, drongen door de harde aardkorst heen
en bedekten deze met een groen kleed vol roode papavers,
gele boterbloempjes, witte madeliefjes en blauwe vergeetmij-nietjes.
Ais een zinnebeeld voor dit ontwakende, naar buiten
barstende leven gold bij onze Voorvaderen het ei.
Het ei is rond als de aardbol en binnen zijn harde
schaal bergt het een jong leven, het jonge kuikentje, dat
de schaal doorbreekt en vroolijk naar buiten wandelt.
Zoo is het gewoonte geworden, dat het ei als zinnebeeld
van het ontwakende leven op het Opstandingsfeest
niet ontbreken mocht, en daarna is hèt een geliefd Paaschgeschenk
geworden. In vroeger jaren schonk men elkander
alleen bontgekleurde kipeieren; tegenwoordig echter geeft
men de fraaiste eieren van chocolade of suikerwerk cadeau.
De waarde van het Paaschei ligt echter niet in zijn kostbaarheid,
maar hierin dat ze ons herinnert aan een
eeuwenoud gebruik.
Zelfs het kleinste, eenvoudigste Paascheitje roept u toe;
..Verheugt u, het feest der Opstanding is aangebroken!”
„Met al zijn knoeierig suikerwerk.
,,’t Wordt mij als kunstenaar te sterk.
,,H t js daarom ons aller plicht —
„’k Zeg ’t iederen haas vlak in ’t gezicht,—
„Met alle kracht er naar te streven,
„De schilderkunst te doen herleven,
„En met geduld, en vlijt en gratie
„De aloude Paascheierdecoratie
„Te gaan studeeren bij Jan Bles
„’t Kost twee kwartjes maar per les!”
De school is nu reeds weken lang,
Men kan ’t hier zien, in vollen gang.
*
* *
Als Moe dus mooie eieren geeft,
Weet je wie ze zoo geschilderd heeft I
De gefopte Honden.
Toen Langoor in ’t hooge gras
Op zekeren dag aan ’t schilderen was.
En tal van eieren groot en klein
Versierde met suiker en marsepein,
Werd hij hierin, ’t is ongehoord,
Door ’n woedend hondenpaar geslootd.
Haarlem, die ons twee afbeeldingen zond in zachte kleuren
geteekend. We hebben ze beide zoo mooi gevonden, dat we ze
hieronder afdrukken.
Een andere trouwe medewerker, Arnold Vagevuur te Kotter
dam, heeft* ons eens willen doen zien, wat er alzoo van onze
teekening te maken was. Als curiositeit drukken we ook zijn
inzending hier af:
De Paascheier-SchiIderschool.
Zeg vriendjes is je reeds verteld
Wat ’t Hazendagblad heeft vermeld?
Daar stond, ben ik goed ingelicht,
Met groote letters het bericht:
„Aan alle hazen deel ik mede,
„Dat ’k binnenkort te dezer stede
„Voor hen die onze kunst beminnen
„Een schilde cursus zal beginnen
,,ln hoogere Paascheierenkunst!
„Ik beveel mij aan in ieders gunst!
..Want zoo als in de laatste jaren
„(Ik heb het tot mijn spijt ervaren
„Ofschoon geen* kip ’t heeft rondgekakeld)
„De eieren worden toegetakeld
En voor zijn leven zeer beducht
Neemt Langoor dadelijk de vlucht.
Hij rent daarheen in grooten spoed,
De honden volgen op den voet.
Doch om den hoek der lange laan
Ziet hij den kleinen Willem gaan.
Oom Tom brengt ons geducht in
[’t nauw,
Zoo dacht ik deze week;
Doch ’t bleek toch nog zoo moeilijk
niet,
Toen ik het wat bekeek.
Wat is dit voor een vreemd fi-
{guur1?
Zoo luidde thans Oom s vraag.
Dat ga ’k U vlug vertellen dan;
Heel vlug en ganseh niet traag.
Een wereldje is er in geplaatst:
Een boertje , een matroos3,
Een Indiër4, een grootvizier5,
Een kok6 en tante Koos7.
En is men.ziek, de gaper wijst8
Waar men genezing vindt.
Een wenseh: Moog steeds ons
[blaadje zijn
De grootste vriend van ’t
[kind.
Ik ben overtuigd, dat al onze neefjes en nichtjes zuilen
zeggen: „Die twee hebben wel een prijsje verdiend!” Zoo hebben
we er ook over gedacht en zullen hun dus elk een mooi boekwerk
toezenden
Twee Paascheier-prijsraadsels.
, Met hier een streep en daar een haal
..Is kort gezegd: een groot schandaal’
.De koekbakker, die rare snaak
..Bederft den kinderen den sm >ak
Vorm met behulp van de middelste
lijnen op het eerste paaschei van de
verschillende letters een Paaschgroet en van de lettergroepen
op het tweede paaschei een vers.
Voor de goede oplossers stellen we eenige prijzen beschikbaar.
Die met zijn karretje aan een koord
Naar huis toe wandelt, ongestoord.
Vriend Haas neemt met een sprong bezit
Van ’t plankje en verroert ge^n lid.
De honden zien 'm voor speelgoed aan
En laten hem kalm verder gaan.
Een raadselachtige teekening.
Dit schijnt voor velen met recht raadselachtig geweest te
zijn, ten minste we ontvingen niet veel oplossingen en van de
ontvangen oplossingen waren de
meeste .. . fout. Ik had, om ’t jelui
niet al te gemakkelijk te maken,
de teekening omgekeerd en daaraan
hebben de meesten van jelui niet
gedacht. In ’t vervolg beter oppassen,
hoor! Ik zal je nog wel eens meer
trachten te foppen.
Toch was de oplossing heuseh
zoo moeilijk niet, want als jelui
de teekening slechts hadt omgekeerd
en zwart gemaakt, dan had je de
beeltenis gekregen van een ouden
boer of zeeman met een pijp in den
mond, zooals je op nevenstaande
afbeelding kunt zien. — Was het aantal oplossingen niet groot,
aan degene, die wij ontvingen, was bijzonder veel werk besteed.
Een van de mooiste was ongetwijfeld die van Joh. Bert, te
Ons Babbelhoekje.
Aiïdtt Huisman. — Je grappige teekeningen heb ik ontvangen.
Kun je mij ook zeggen: waaruit je ze hebt overgeteekend ?
Misschien kan ik ze dan in ons Kinderkrantje opnemen. Met je
oplossing heb je dezelfde fout gemaakt als vele andere inzenders:
Je hadt de figuur moeten omkeeren, zooals je in onze
oplossing lezen kunt. Je doet overigens goed je best. Van een
wekelijks verschijnen van onze Kinderkrant zal, zoolang de oorlog
duurt nog wel geen sprake wezen.
Daan Jonk. — Welkom in ons midden! Je eerste intrede
begint goed en je belooft een krachtig medewerker van onze
Kinderrubriek te worden Als we gelegenheid hebben, zullen we
er iets van plaatsen. Mijn naarn en adres zijn een diep geheim,
dat ik niet mag verklappen. Maar als je schrijft: Oom Tom,
redactie Panorama, Leiden, komt het wel terecht.
Albert Harten. — Je oplossing was fout, zooals je gezien hebt.
Lily Brüseker. — Je inktvlekfiguur gelijkt veel op een paar
hanenkoppen, doch is niet duidelijk genoeg om te worden opgenomen.
Met je tweede oplossing had je ’t bij ’t rechte eind.
Jo Brouwer. — ’t Was, helaas, heelemaal anders. Je bent
echter de eenige niet, die gefopt is. Je inzending was overigens
keurig netjes!
Joh J. Bert. — Je hebt evenals enkele andere inzenders
een kleine fc»ut gemaakt: Je hadt namelijk de pijp niet opgemerkt.
Je inzendingen waren echter zoo keurig, dat we, zooals
je hierboven reeds gelezen hebt, je hiervoor een troostprijs
hebben toegekend.
Het slot van ’t verhaaltje: „De gelukkige familie op het
woeste eiland”, in een volgend nummer. OOM TOM.
NEDERL. ROTOGRAVURE-MAATSCHAPPIJ, LEIDEN.
|