|
PANORAMA 9
Aan ome abonnê's.
\Welwillende lezeressen en lezers;
voor een ©ogenblik verzoeken
wij Uw aandacht voor het volgende.
Reeds sedert 20, zegge twintig,
maanden verschijnt ,Panorama"
onder ongunstige omstandigheden.
Wat deze voor den kostprijs van ons
blad beteekenen, blijkt 'ten duidelijkste
wanneer wij U zeggen, dat
iedere zending papier hooger in
prijs is dan de voorgaande, zoodat
wij nu voor ons papier ongeveer
50% moeten betalen
dan vóór den oorlog;
dat het fotografisch materiaal
zeer veel duurder geworden is,
waardoor wij ons genoodzaakt zagen
onzen correspondenten meer
honorarium te betalen ;
dat in verband met de stijging
der drukkersmaterialen, onze drukker
zijn prijzen heeft moeten verhoogen.
Voeg hierbij, dat verder elke uitgave
in verband met ons tijdschrift,
den invloed der ..dure
tijden" ondervindt, en U zult begrijpen, dat wij ons genoodzaakt
zien, den abonnementsprijs van ..Panorama",
dien wij bij de oprichting zoo laag mogelijk stelden, van
1 April af voorlooptg te verhoogen en te brengen op £1,50
per kwartaal, dus van 5 cent op 6 cent per nummer.
Deze verhooging van slechts 20 cent per drie maanden
die voor een tijdschrift als ,,Panorama", dat wij durven
het zonder vrees voor overschatting verklaren —
wat actualiteit, redactie en wijze van uitvoering betreft,
aan de spits der Nederlandsche geïllustreerde weekbladen
staat, welk ander tijdschrift verschijnt -tawmaal per
week? — uiterst billijk is, doet ons verwachten dat niemand
zich door dit luttele prijsverschil zal laten afschrikken
Daar wij van onzen kant kosten noch moeiten ontzien,
om ,,Panorama" niet alleen te houden op het peil waarop
het thans staat, maar ook om ons blad steeds hooger op
te voeren, durven wij de stellige verwachting uitspreken,
dat U dit streven steunen en U de kleine meerdere uitgave
getroosten zult om te blijven ontvangen een tijdschrift,
dat U op de vlugste en fraaiste wijze de wereldgebeurtenissen
in beeld brengt.
De prijs per los nummer blijft gehandhaafd op 7lj.> cent
per nummer.
De Uitgever en de Redactie.
Tiardloopen over 1OO 7Aeter.
Speerwerpen.
Athfleöek on het Leger
(Van onzen Militairen medewerker)
.................
: .de mobilisatie is de athletiek-beoefening
het leger zeer vooruitgegaan. Maar het
gehalte der verrichtingen, die gepresteerd
worden, kan nog heel wat verbeteren, wil
men van een hoog peil kunnen spreken. Wel
een bewijs hoe droevig het voor dien tijd
met de sport rn het leger gesteld was. Trouwens, met het
sportniveau van het Hollandsche volk in zijn geheel. Recruten,
die pas onder de wapens komen, zijn verre van
lenig. Een enkele mag eens een gunstige uitzondering maken,
het gros is reeds in de meeste spieren verstijfd. Gelukkig
is een doeltreffende gymnastiek (vooral de Zweedsche) in
staat die korte, dikke spieren langer en dunner te maken,
zoodat tenslotte de manschappen toch nog de noodige
lenigheid verkrijgen. Er zijn evenwel individuen bij. die
een instructeur tot radeloosheid brengen. Ze zijn onbeschrijflijk
stijf en houterig. Hoe is het mogelijk, dat in
zulk een korte spanne tijds van huis uit lenige spierbundels
zoo hinderlijk verstijven.
Men staat als voor een raadsel. Natuurlijk is het vooral
de schuld der plattelandsch scholen, waar weinig of niet
aan gymnastiek wordt gedaan. Komen zulke scholieren
hierna in het leven, d.w.z. leeren zij ploegen, eggen, zaaien
en oogsten, dan gaat het verstijvingsproces onverdroten
zijn gang en kan het leger later maar weer trachten te
herstellen, wat school en huis ten eenenmale bedierven.
Op dit oogenblik bevind ik mij in een niet te klein
dorp van Brabant. Er is sinds eenigen tijd een nieuwe
school, maar een gymnastiekschool ontbreekt. Zulke feiten
zijn teekenend en het zou werkelijk geen overdrijving wezen
als de Regeering flinke, ruime turnlokalen op alle scholen
verplichtend stelde.
Ook de personen die zware vrachten moeten dragen,
zijn als regel in verscheidene spierbundels verstijfd. Dat
dit evenwel niet noodzakelijk behoeft te wezen, leeren
b.v. de inlanders in onze koloniën, die de zwaarste lasten
met een lenig lichaam verplaatsen.
Zoo wordt dan het leger als ’t ware een herstellingsoord
van verstijfde en houterige individuen, die met een
leniger lichaam in de maatschappij terugkeeren, waar het
na eenigen tijd opnieuw verstijft, omdat er bij een Hollander
nog niet als bij den Engelschman de drang inzit
zijn lichaam, dus zichzelf, jong te houden. Ziet men
dan ook hier in Nederland een lichting voor herhalingsoefeningen
onder de wapens komen, dan zijn personen
van nauwelijks 25 jaar reeds dusdanig verouderd en verstijfd,
dat men zijn handen in elkaar slaat. In verband daarmede
mag gerust geconstateerd worden, dat de athletiek-,
gymnastiek- en sportbeoefening bij ons Hollandsche volk
nog zeer veel te wenschen overlaat, hoeveel er ook tegen
het bruine monster wordt getrapt.
Gelukkig gaan we vooruit, dit zij
met vreugde vermeld.
Maar om nu weer tot onze athletiek
terug te keeren, waaraan is
het te wijten, dat de athletiek,
die te voren zoo stiefmoederlijk
in het leger werd bedeeld, tijdens
de mobilisatie zoo'n vlucht nam?
Een voorname reden zal wel geweest
zijn. dat er bij de onbereden
wapens alles aan gelegen was
om zooveel mogelijk afwisseling te
brengen in de aan de manschappen
voorgezettedagelijksche dienstspijs.
Uit den aard der zaak is het
leven van den gewonen infanterist
tamelijk eentonig. Zijn voornaamste
werkzaamheid is het marcheeren
met volledige bepakking. In
oorlogstijd wordt allesgeheel anders,
maar in tijd van vrede za! ’t hoogst
moeilijk zijn den gewonen man te
boeien. Bovendien is zijn tactische
horizon in den regel niet wijd genoeg,
om oefeningen in hun verband
te kunnen doorschouwen.
Vergelijken wij daarmede de bezigheid
van den huzaar of veldartillerist.
dan hebben deze toch
in de eerste plaats hun paard of
hun span. Dit te rijden, te verzorgen, hun tuig proper
te houden, vult een groot gedeelte van den dag. Ieder
moet direct het groote verschil tusschen deze beide categorieën
voelen.
Geen wonder dan ook, dat zelfs de militaire chefs, die
vroeger tegen alles, wat naar sport zweemde, gekant waren,
omdat volgens hen deze tijd nuttiger voor speciaal
militaire vakken besteed kon worden, tot andere gedachten
kwamen. En nadat door de hoogste chefs athletiekbeoefening
twee- a driemaal per week was voorgeschreven,
kon het niet anders, of deze tak van sport moest een
bloeitijdperk tegemoet gaan. Of dit altijd zoo zal blijven ?
Of ook dit lied niet weer als een nachtkaars zal uitgaan?
De tijd zal het leeren. In eik geval wordt ons volk in steeds
breeder lagen voor sportbeoefening wakker geschud, zoodat
we de zoete hoop hebben, dat mettertijd Nederland
andere rijken in dit opzicht zal evenaren.
De grootste moeilijkheid voor een behoorlijke athletiekbeoefening
school in de weinige daarvoor geschikte instructeurs.
Het was dus in de eerste plaats zaak deze te vormen.
Nu gaat de opleiding tot een alleszins bruikbaar
voorganger maar niet in een oogwenk, en toch vonden
de militaire autoriteiten blijkbaar haast geboden, zeker
om den goeden geest in den troep te houden.
Hardloopen tijdens een militaire sportdemonstratie op
Tfcutrust (’s-Gravenhage).
SPANNEND. - OORSPRONKELIJK. - BOEIEND.
——„HET GOUDSPOOK” - —
QNZE ABONNÊ’S! ^oor aan^°°P van hef auteursrecht
zijn wij eigenaar geworden van een
oorspronkelijken, hoogstspannenden en -boeienden roman van
den bekenden novellist G. Dieterle, getiteld: HET GOUDSPOOK.
Met de verschijning van dit verhaal, dat de avontuurlijke geschiedenis behelst
van een Indiër, die erin geslaagd is gotld te maken, zal een aanvang worden
gemaakt in het begin van het nieuwe kwartaal. — Op boeiende,
ij onderhoudende wijze worden de rampzalige gevolgen van deze ontdekking,
die de gansche wereld op haar grondvesten doet wankelen, door den
schrijver, die zich een meester toont op hef terrein der fantasie, verhaald.
Even frisch en origineel als de gedachte, is ook de wijze, waarop
de auteur zijn gegeven heeft bewerkt. Vol onverwachte wendingen en ontknoopingen,
zal „HET GOUDSPOOK’* onzen abonnê’s maanden lang
boeiende en interessante lectuur bieden.
BERICHT
|