|
PANORAMA 8
gelaat en ongekamde haren en baard ; een
menschelijk wrak ! Zijn oogen waren echter
merkwaardig ; groot, schitterend en rusteloos
om zich heen blikkend. Pierre zag hem onderzoekend
aan, keek eigenlijk niet naar hem,
maar naar zijn oogen, die een magische kracht
op hem schenen te oefenen.
„’t Is hondsch weer, mijnheer, voör iemand
van mijn jaren,” zei de oude en ook zijn stem
was zwak en afgeleefd.
„Een oogenblik, Marsman, ik moet deze
gordijnen nog sluiten?’
„Heeft U ’t ook koud, meneer .?”
„Hier is het warm. Deze gordijnen sluiten
de ... . kou af.” Hij aarzelde even, voordat
hij het woord „kou” uitsprak en kuchte
zenuwachtig.
„Een heerlijke maaltijd daar, mijnheer!”
„EenOudejaarsavond-souper, Marsman! Het
zal smaken als men hongerig is.”
„Een souper, hm ! Toch niets voor mij. Ik
ga om één uur weer heen !”
„Ik zal je misschien langer noodig hebben.”
„Heel goed! Ik ben mijn eigen meester,
—• mijn eigen meester ! Allen die den ouden
Marsman liefhadden zijn verdwenen .... liggen
in den kouden grond.”
„Heb je geen familie meer, Marsman ?”
„Neen, meneer. Als ik verdween, zou niemand het bemerken.”
— „Als je verdween . . . ?”
„Ja, somtijds vrees ik, dat ik plotseling op straat sterven
,,ZIJN EENIGE VROUW’*.
Door „Die Haghespelers’' wordt voor ’t voetlicht gebracht het bekende tooneelstuk „Zijn eenige Vrouw”. Onze
foto geeft v.l.n.r.: Alex. Frank - Graaf Skoldnes; Annie van Ees Karen; Greta Lobo-Braakensiek - Helene;
Ina Karninska - Eiise Bent; Cor v. d. Lugt-Melsert - Peter Andreas Bent, (foto Couvée.)
ze mij hongerig I” -— „En in een dag, twee
dagen, drie dagen ? — Wat dan ?”
„Dat weet ik niet, meneer!”
„Nog niet, nog niet.... maar je zult het
weten !”
Toen, als een panter, wierp hij zich op den
man en bond hem met armen, beenen en middel
aan den muur vast. De oude Marsman was
zoo verbaasd, dat hij niet den minsten tegenstand
bood.
„Meneer, meneer, wat doet u nu ?” kreunde
hij. „Die touwen doen mij zeer!”
„Ouwe idioot, zie je ’t niet ? Zie je ’t niet ?
Ik moet jouw oogen schilderen. In twee, drie
dagen zullen ze ’t licht hebben, dat ik zoek.
Je zult voortdurend deze heerlijke spijzen
zien, zonder ze te kunnen aanraken. Huil,
schreeuw zoo hard je wilt, deze dikke kleeden
sluiten alle geluid af. Niemand vraagt naar
je, niemand zal je missen ! Je zult je leven
geven aan de kunst!”
Tien dagen later op Oudejaarsavond begaven
Wiebenga, Castro en eenige anderen zich
naar het atelier van Pierre Labelle.
Pierre zat in vervoering voor zijn ezel, doch
— wat was dat ? Aan den muur op het
platform hing het voorovergebogen lijk van een schamelen
grijsaard, met touwen aan den muur gebonden. Het was de
oude Marsman !
„Gerechte Hemel !” riep Castro verschrikt uit. „Pierre !”
„Wacht een oogenblik ! Heb je honger?”
„Ik heb pas gegeten. Ik heb weinig noodig voor mijn oude
body.”
„Heb je gauw eten noodig?”
„Niet voor ik heenga, meneer.”
„Misschien toch vroeger. Wie weet, Marsman !”
Hij sloot de binnenblinden en stak een kroon met kaarsen aan. De oude
man sloeg al zijn bewegingen met nieuwsgierigheid gade.
„Vreemd, dat kaarslicht, meneer, bij helderen dag.”
„Ja, een idee van mij, Marsman. Ik wil jou bij kunstlicht schilderen.
— Ziezoo, nu is alle daglicht buitengesloten. Het zou best mogelijk
zijn dat je ’t niet meer terugzag, oude!”
EEN NEDERLANDSCHE COMPONISTE.
Wij geven hierboven het portret van Mejuffrouw Rosina de Cocq, te ’s-Gravenhage, die
zich reeds naam verworven heeft als componiste van liederen, en onder meer eenige gedichten
van Carmen Sylva heeft getoonzet, waarvoor zij een eervolle onderscheiding mocht
ontvangen. Op 9 Januari a.s. zal een van haar werken, met orkestbegeleiding, op een
door het Stedetijk Orkest te Utrecht te geven concert, worden ten gehoore gebracht.
. (foto „Rembrandt").
De grijsaard lachte, een kort droog lachje.
„Zoo gauw denk ik nog niet uit te stappen, meneer,”
„Wie weet ? Je bent -een man van een dag ! Kom, laten we deze
spijzen eens netjes aanrichten.”
Met artistieken smaak arrangeerde Pierre de heerlijke spijzen op het
damasten tafelkleed, terwijl hij voortdurend een blik op den ouden man
richtte. — „Er is niet veel meer aan te doen, meneer,” merkte Marsman
op, het schilderstuk bekijkende.
„Niet veel, alleen het gelaat.... en de oogen zijn niet
naar mijn zin, maar dat zal nu wel in orde komen !”
„Dat doet me genoegen meneer,” zei de oude man, terwijl
hij het platform opstrompelde.
„Een beetje verder weg, dichter bij den muur, Marsman 1”
Pierre liep op den ouden man toe en plaatste hem tusschen
de ijzeren krammen met de afhangende touwen.
„Kun je de tafel met spijzen zoo goed zien, Marsman?”
„O ja. meneer, heel goed ! Binnen een paar uur maken
Als
MEVR. ESTHER DE BOER-VAN RIJK,
de bekende tooneelspeelster, die in den loop van de maand januari
haar 40-jarig jubileum viert, gekiekt bij haar thuis met hatr kleinkinderen
Hesje en Martijn.
zal. Ik voel mij iederen dag zwakker worden, meneer,
ze mij op zekeren dag dood vinden, zullen ze me naar
het lijkenhuis brengen en niemand zal naar mij vragen.”
„Niemand? Dat is goed!” — „Goed, meneer?”
„Ja, te sterven zonder betrekkingen na te laten.”
„U is jong, meneer. Alleen de jeugd spreekt zoo zorgeloos
over den dood. Wanneer we oud worden, vreezen we hem !
Zal ik gaan zitten, meneer?”
/oto) ,,DE SNOB”. (Berssenbrugge.
Nico de Jong als Theobald Maste in „De Snob”, een satirisch
blijspel van Carl Sternheim, dat door het Rotterdamsche Tooneelgezelschapin
de vertaling van Elisabeth Couperus wordt opgevoerd.
Op den ezel stond het schilderij van een van honger stervenden
ouden man met een heerlijken maaltijd voor zich.
Dat was alles wat de ontzette vrienden zagen : het verhongerde
gelaat met die vreeselijke oogen, terwijl Pierre als een
krankzinnige te lachen zat!
B
innenkort zal worden verkrijgbaar gesteld het tweede deel van het Gedenkboek
van den Oorlog voor onze Jeugd. Wij twijfelen niet of het succes
van het eerste deel, zal door dit tweede nog worden overtroffen.
,,DE DUIVEL IN DE VROUW”.
Rovaards Maqda Janssens en Ko van Dijk in het tweede bedrijf van Karl Schönherr’s tooneelspel: „De Duivelin
de Vrouw”, dat met veel succes door de N.V. „Het Tooneei” wordt voor ’t voetlicht gebracht. (V.F.B.)
,.MOEDER MEEUWS-.
Het 3e bedrijf van „Moeder Meeuws”, dat door de Kon. Ver. „Het Nederlandsch Tooneei” wordt opgevoerd. V.l.n.r.:
Mevr. y. d. Horst-v. d. Lugt Melsert - Elsbeth; Mevr. Mann-Bouwmeester - Moeder Meeuws ; jongejuffrouw Bouw
meester - Henkie. Verder kinderfiguranten. (foto Couvée,)
NEDERL. ROTOGRAVURE-MAATSCHAPPIJ, LEIDEN.
|