Panorama

Blad 
 van 2380
Records 1696 tot 1700 van 11897
Nummer
1915, nr. 53, 1 juli 1915
Blad
08
Tekst
PANORAMA INSPECTIETOCHT VAN H.M. DE KONINGIN. Bovenstaande interessante foto van H.M. de Koningin werd door een onzer correspondenten genomen tijdens Haar inspectietocht, eenigen tijd geleden in Noord-Brabant gehouden. wou alleen weten ... e. . . hoe je ’t maakt en . . . en . . . je vragen of je me nog Üefhebt ?” Als de telefoon deze laatste woorden knetterde in het rosé oortje van de jonge mevrouw had deze wel kunnen opspringen van vreugde. Na acht maanden toonde Paul op het onverwachts dat hij haar nog steeds even lief had. „Natuurlijk, heb ik je lief, Paul 1” „Dat is goed, schat! Ik ... . ik kon niet goed werken, voordat ik dit wist. Nou, tot vanmiddag, ik kom vroeg thuis. Enne... na het diner, zullen we weer wat halma spelen.” Nita liet den hoorn vallen en zonk in ’n stoel neer, zichzelve afvragende wat dit alles beteekende. Drie duidelijke kussen en ... en ... na het diner halma. Misschien was het slechts een plotselinge opwelling van hem geweest en zou Paul weer even nonchalant zijn als hij thuiskwam, Ze moest zichzelf nu niet al te blij maken ! Dat gaf maar teleurstelling. Zichzelf suggereerende dat haar verwachting op niets zou uitloopen, wist ze een bewonderenswaardige kalmte en onverschilligheid voor te wenden, toen haar man thuis kwam. Doch, neen, het was geen opwelling van het oogenblik geweest ! De telefonische toewijding werd gevolgd door een bundel bloemen aan het Centraalstation gekocht en door een langen welkomstkus. En terwijl ze in zijn armen lag, vroeg ze zichzelve af of ze niet het slachtoffer was van een lieven droom. Maar neen, ’t was geen droom, ’t was werkelijkheid, heerlijke werkelijkheid. Hoe kon ze zoo dwaas denken, de sterke armen, die haarals een paar boeien omvat hielden, de bruine snor die haar wang beroerde, de geur der jasmijn die haar aan haar bruidsdagen herinnerde, hadden niets onwerkelijks. „Waar is Mies ?” vroeg Paul, toen hij de eetkamer binnentrad. Goede hemel! Hij vroeg naar het kleine poesje, dat sedert het voor het laatst zijn opmerkzaamheid trok, tot een jonge kat gegroeid was. „Hier is ze, lieve !” antwoordde mevrouw, poes onmeedoogend in haar rust storende, door haar uit haar fraai mandje te nemen, waarin zij zoo zelfgenoegzaam te dommelen lag. Paul bleef even staan en keek, met welgevallen naar het charmante jonge vrouwtje met het gouden haar, gekleed in een smaakvol blauwzijden kostuum, dat haar slanken vorm voordeelig deed uitkomen en naar het jonge poesje dat ze.tegen haar rechterwang gedrukt hield. Het was een liefelijk tafereeltje, dat moest de meester van „Lustoord” in stilte erkennen. „I-i-ik heb een nieuwen bal voor haar meegebracht; ze is den ander immers kwijt,” zei hij en het scheen wel alsof er een smeekende klank in zijn stem was. Nita aanschouwde met blijde verbazing hoe de groote man en de kleine kat om het hardst aan het spelen waren met den pas meegebrachten bal; en Mies? — wel de zwarte Mies werd weer jong opnieuw en maakte de allergekste capriolen. Het was evenals maanden geleden en toen zij na het diner tegenover elkander zaten en elkander bekampten in een partijtje halma tegen een cent per spel (die Nita echter nooit betaalde als ze verloor!), toen scheen het dat de wittehroods-weken weer waren teruggekeerd. Wat was evenwel de oorzaak van deze plotselinge verblijdende metamorphose ? Een dozijn malen herhaalde het jonge mevrouwtje die vraag bij zichzelf, en toen den volgenden morgen Paul haar hartelijk kuste, niet met zoo’n enkelen koelen kus uit gewoonte; neep, haar kuste evenals vroeger en toen haastig heenliep om den trein van 9.46 nog te kunnen halen, en mevrouw zich deze vraag opnieuw stelde, kwam opeens in haar geest het ontstellende antwoord : Mathilde Reiling ! Ja, Mathilde had de zaken in ’t reine willen brengen en had aan Paul den inhoud van haar schrijven meegedeeld. Natuurlijk, zoo was het gegaan ! O, hoe durfde, zij, — hoe durfde ze zóó iets te doen ? Als dat waar was, dan, dan zou zij (Nita) niets meer met haar (Mathilde) te maken willen hebben, en ze zou vluchten ergens heen waar hij (Paul) haar (Nita) niet vinden kon, nooit meer. Ze wilde geen man hebben, die haar het hof maakte door de telefoon en bloemen gaf en met de poes speelde en met haar als hij er niets van meende. ROZENWEELDE. Een onzer correspondenten zond ons bovenstaande, zeker fraaie foto, van een bijzonder zeldzame klimroos voor een villa aan de Kleverlaan in de gemeente Bloemendaal. Als bijzonderheid werd ons nog medegedeeld, dat in den ganschen omtrek geen tweede exemplaar zoo te vinden is, hetgeen wij gaarne willen gelooven. Neen hoor, zij niet ! Zij kon best voor zichzelve zorgen zonder hulp van anderen. Ze moest Mathilde spreken, dadelijk — dadelijk ! Wanneer ging er een trein naar Amsterdam ? Waar was het spoorboekje ? Ah, daar lag het onder „De Gracieuse”. Even zien : Alkmaar — Almelo — Amersfoort . . . eindelijk, Amsterdam 12.2. Prachtig, dan had ze nog „plenty” tijd. Eenmaal besloten de leeuwin in haar hol, in casu Mathilde in haar woning te Amsterdam op te zoeken, verzamelde mevrouw Nita al haar moed en haastte zich, zoo spoedig mogelijk aan haar voornemen gevolg te geven. „O, lieve, hoe schattig van je om me eens onverwachts EEN REUZEN-KEI. De beroemde Amersfoortsche kei en de bekende Vuursche kei hebben hun meester gevonden in een dezer dagen nabij de Crailoosche brug bij Hilversum losgegraven kei van zeer groote afmeting. De grootste omvang van den steen is circa 7 meter. te komen overvallen,” riep mevrouw Reiling uit, terwijl ze haar vriendin met uitgestrekte armen te gemoet ging. „Wacht even, Mathilde,” zei mevrouw De Graaff, haar vriendin afwerende. ,,De . . . kwestie is . . . ik wou je wat vragen voor ik je e' rus geef. Heb ... je Paul kort geleden gezien ?” -- „Je . ? Wel, neen I” „Heb je met hem gecorrespondeerd of je op een of andere wijze met hem in verbinding gesteld ?” „Maar, mijn lieve kind, ben je buiten je zinnen ?” „Bemoei je ny maar niet met mijn zinnen, maar geef mij klaar en duidelijk antwoord op mijn vragen. Kun j$ me zeggen ... „Ik kan je zeggen, en ik kan je mijn woord van eer geven, dat ik noch geschreven, noch gesproken, noch direct of indirect op eenige wijze in verbinding heb gestaan met je man zonder jouw voorkennis en gedurende mijn geheele leven, Is dat voldoende ?” O, natuurlijk ! Hoe kon het anders, waar volkomen oprechtheid en onschuld uit mevrouw Reiling’s trouwe bruine oogen scheen. De terugkeer van echtgenoot-minnaar was dus volkomen natuurlijk en spontaan geweest. * Het was niet het gevolg van de bemiddeling eener „lieve vriendin,” die zich beijverd had „de zaken recht te zetten” ; integendeel, het was een herleving geweest van de heerlijke wittebroodsweken. „O, lieve, ik ... ik ben zoo gelukkig !” murmelde mevrouw Nita, terwijl twee dwaze traantjes haar blauwe oogen ontsnapten. „Ja, Nita, ik wist wel, dat alles terecht zou komen,” antwoordde Mathilde, terwijl ze haar arm om den hals harer vriendin sloeg. En toen kusten ze elkander, natuurlijk ; en dronken thee, natuurlijk, en alles was weer in orde ! * * * Het was maar goed dat mevrouw Nita nimmer de waarheid vernam, ofschoon deze waarheid aan de zaak niets afdeed, gezien het resultaat. Het was een opeenvolging van „als”. Als mevrouw Reiling het boek niet in de wekelijksche portefeuille had gesloten, en als ze Nita’s brief niet als bladwijzer gebezigd had op blz. 101 ; als ze het boek niet te vervelend gevonden had om het uit te lezen, en daardoor den brief er in had laten liggen, als het boek niet onmiddellijk door den boekhandelaar aan de familie De Graaff was gezonden, als de heer De Graaff op blz. 101 geen brief gevonden (en natuurlijk gelezen had), een brief beginnende met „lieve” en geschreven in het handschrift van zijn vrouw, als hij (zijnde iemand met gezond verstand) niet begrepen had welk een goeden wenk het toeval hem in handen speelde en als hij niet ten volle overtuigd was geworden dat hij „het liefste vrouwtje ter wereld beestachtig behandeld had,” dan — zou Mies nooit een nieuwen bal en het bloemenmeisje op het Damrak een nieuwen klant gekregen hebben. Het was slechts een wenk geweest, niets meer, dien Paul noodig had, om zijn geluk opnieuw te consolideeren. En dat is wat vele echtgenooten noodig hebben ; een enkelen wenk! DE PROCESSIE TE LAREN. Ter gelegenheid van den St.-Jansdag op 24 juni is er te Laren de gewone jaarlijksche processie gehouden ter herdenking van de afgestorven zielen. Vanaf de kerk, waar de stoet afgaat, wordt *5 een rondgang door de gemeente gemaakt, .waarna de processie op het kerkhof ontbonden wordt.
PDF
Nummer
1915, nr. 53, 1 juli 1915
Blad
09
Tekst
PANORAMA 8 SMAKELIJK ETEN! De aardbeiencampagne is op ’t oogenblik in vollen gang. Talrijke rappe handen vinden thans een goedloonende bezigheid in het plukken, sorteeren, verzenden enz. van deze bijzonder smakelijke vruchten. Wij geven hierboven enkele interessante foto’s van dit thans zoo bloeiende bedrijf, genomen in de omgeving van Beverwijk. Links: het plukken der vruchten; midden: even poseeren voor den fotograaf; rechts: het wegen. DE BIJENTEELT. Omstreeks dezen tijd van ’t jaar verschijnen er in de geïllustreerde pers de foto’s met de gemaskerde mannen, die hun gelaat beschermen tegen eventueele bijenaanvallen. Ook dit jaar ontvingen wij wederom een heel aardige serie. Daar wij evenwel in vorige jaren reeds zeer interessante foto’s van de bijenteelt hebben gebracht, meenen wij voor ditmaal met bovenstaande foto van een stand op de markt te Breukelen te kunnen volstaan. EEN ERNSTIG ONGELUK Bij het café-restaurant „’t Oude Kalfje” te Amsterdam is er de vorige week een ernstig motorongeluk gebeurd waarbij 5 personen in het water geraakten. Gelukkigerwijze konden allen gered worden, doordat het ongeluk juist bij den aanlegsteiger gebeurde en vandaar af den drenkelingen de reddende hand kon worden toegestoken, (foto Wilpe). Een kwestie van „huishoudelijken” aard Lezeressen en lezers, sla dit niet over. Het zal Uw genoegen verhoogen en de waarde van het Panorama-bezit doen stijgen
PDF
Nummer
1915, nr. 54, 5 juli 1915
Blad
01
Tekst
No. 54(1 b) 5 JULI 1915 AFZONDERLIJKE NUMMERS 7*/2 CENT A- . \A/ . S I JT M O F= R ’ S UITGEV/ER.S MAATSCHAPPIJ - LEIDEH ABONNEMENT PÉR KWARTAAL 26 NUMMERS f 1.50 DE CRISIS OP DEN BALKAN. Een straattooneeltje in Athene. In de straten heeft men het portret opgehangen van Venezelos, die door de jongste verkiezingen wederom officieel invloed op den loop der gebeurtenissen heeft gekregen.
PDF
Nummer
1915, nr. 54, 5 juli 1915
Blad
02
Tekst
PANORAMA 10 Het administratiegebouw van A. W. Sijthoff’s UitgeversMaatschappij te Leiden. SëW^^&é^anneer het kindje jarig is, dan komen familie, vrienden en bekenden bij elkaar, brengen cadeautjes en snoepen een taartje, ’t Kindje wordt vertoond, gekust en aangehaald en als het zoet en wel weer in de kinderkamer terug is, dan praten de trotsche ouders en de belangstellende verwanten, vrienden en bekenden over de lieftalligheid van de baby en al zijn of haar levensbijzonderheden. ’t Is de verjaardag. Ons geesteskind, de twee-jarige Panorama, heeft kort geleden ook zijn geboortedag gevierd. De lezeressen en lezers van ons blad, die wij allen als familie, vrienden of bekenden beschouwen, zullen, bij gelegenheid van dit heuglijke feest, toch ook wel ’t een en ander van den jarige willen weten. „Gek is ’t toch, dat je nu geregeld week in week uit, tweemaal in de zeven dagen, een blad thuis krijgt, ’t met genoegen bekijkt, met aandacht leest, er over praat, het verder Iaat zien, terwijl je toch van het ontstaan en de vervaardiging zoo weinig weet”, zuilen velen onzer lezers en lezeressen weleens gedacht hebben. En zoo ge het niet deedt, lezer, dan erkent ge toch de juistheid dezer opmerking op het oogenblik dat ge haar zoo afgedrukt ziet. Wij van onzen kant hadden U wel eens vroeger daarover het een en ander kunnen mededeelen. Maar ach, ziet U.... de gepaste bescheidenheid .... Laten we nu nieuwsgierigheid en bescheidenheid eens nader tot elkaar brengen, de een de andere doen opheffen. En van den jarigen Panorama vertellen. Weet ge wat de grootste moeilijkheid is bij de samenstelling van een blad als het onze? Niet? Wij zullen ’t U als een beroepsgeheim verklappen. ’t Is de kunst om zonder persoonlijk inzicht en waardigheid prijs te geven, zonder de „gunst” van het publiek na te jagen, toch te begrijpen wat den lezers interesseert, wat hen bezighoudt» wat hun iets te overdenken en iets te genieten geeft. Het samenstellen van een blad als het onze, dat in alle kringen gelezen wordt, dat zoowel voor onze vrouwen belangwekkend als voor de mannen interesEen geëtste wals» gereed om in de pers gelegd te worden sant moet zijn, en evenzeer in de handen der kinderen moet komen, dat legt een groote dosis verantwoordelijkheid op de schouders der samenstellers. En des te grooter naar gelang zij begrijpen, dat de gemakkelijk te bereiken, doch in haar uitwerking zoo gevaarlijke, sensatieverwekking moet worden vermeden, zonder het actueele in zijn hoogere en betere beteekenis te kort te doen. In dezen oorlogstijd, waardoor in onze vaderlandsche gewesten velerlei anti- en sympathieën opbloeiden, is het leven van den Panorama-redacteur er niet gemakkelijker op geworden. Wij zwijgen van zijn zorgen om de meest recente gebeurtenissen in beeld te krijgen, och dat is een kwestie van organisatie, een allesbehalve gemakkelijke, doch een te overwinnen moeilijkheid. Maar daarnaast komen andere bezwaren, welke wij die der gevoeligheden zouden willen noemen. Wordt een foto opgenomen en daarbij ’n onderschrift EEN KIJKJE OP EEN DER GROOTE ROTATÏE-MACHÏNES. geplaatst dat de pro-één-of-andere-natie-groep niet bevalt, dan brengt de volgende post een hoog opgezetten brief, waarin gewaarschuwd wordt toch vooral de neutraliteit niet te schenden, want. ... De rest mogen de lezers zelf raden, iets van bedanken komt er meestal wel in voor. En ’t eigenaardigste is, dat het meer dan eens gebeurd is, dat dezelfde foto, die den pro-A-ers zoo sterk pro-B toeleek, aan de pro:B-ers klachten van partijdigheid ten gunste van diezelfde A-partij ontlokte. Wij denken dan maar aan den braven Jupiter, die zelfs in zijn functie van Oppergod niet alle menschen kon bevredigen. Wat wij in zulke gevallen doen ? Ernstig overwegen of wij wellicht, zonder opzet, onwillekeurig zondigden. Want zelf-controle is een nuttig ding voor een redactie. Meestal, ja bijkans altijd, laat ons gevoel onze dadingen blank als sneeuw uit het oordeel te voorschijn komen. En dan gaan wij verder, ongestoord werkend, oogend naar het ééne doel van Panorama, te verschijnen in volgende termen; Neutraal, beloerend, opwekkend, bezighoudend, naast het schoone en interessante, het actueele brengend, kortom: Steeds in alles vooraan. * * * Nu weet ge iets, van ons levensleed en levensworsteling. Wij geven toe, dat het maar heel weinig is. Doch al te veel over eigen zorgen en zorgjes praten is vervelend voor den toehoorder. Doch geloof niet, dat de goede samenstelling alléén succes zou brengen. Natuurlijk is het een der hoofdfactoren. Maar de techniek van het blad, het drukken, de exploitatie, zij vragen even groote aandacht. En op het gebied der techniek, wij mogen het met gerustheid zeggen, bieden wij iets bijzonders. De welbekende „Panorama”-auto. Wat is toch die rotogravure eigenlijk die aan Panorama zoo’n heel ander aanzien geeft dan dat van de andere ge­ ïllustreerde bladen? ïn een paar woorden zullen wij trachten het U uiteen te zetten. De rotogravure is het vernuftig uitgedachte procédé, dat het mogelijk maakt om in een koperen cylinder (een soort koker van dik messing), door middel van de fotografie, platen en tekst te graveeren, En verder is de rotogravure ook het systeem, dat veroorlooft die zware koperen cylinders op snelloopende machines te leggen, die uit die verdiepte kopergravure, nadat zij met inkt gevuld zijn, deze verf op het papier overbrengen, er in slagend een zoo getrouw mogelijke afbeelding te geven van de foto’s, welke voor de samenstelling van ons blad telkens noodig zijn met de daarbij behoorende bijschriften en teksten. Dat dit geen kleinigheid is, zult ge begrijpen, wanneer ge weet dat de pers waarop Panorama gedrukt wordt met een snelheid van 3500 a 4000cylinder-omwentelingen per uur keurig gesneden, kurkdroge veilen aflevert, welke een bedrukt oppervlake van ongeveer 2.40 Meter bij 82 cM. hebben En dat dit dan nog volstrekt niet de maximum snelheid noch het maximum formaat dezer persen is. * * * Zonder eenige moeite kunnen deze machines twee nummers van Panorama tegelijk drukken en afleveren. Waardoor de vraag opgelost is, hoe het voor Panorama mogelijk is om de actualiteiten tot op het laatst op te nemen. Nu ligt de kracht niet alleen in die machine en in die cylinders, waarvan wij U spraken. De geheele organisatie moet kloppen. De Nederlandsche Rotogravure Maatschappij te Leiden, welke ons blad drukt, heeft niet voor niet een groot en goed onderlegd personeel in haar dienst, en een keurig verzorgde inrichting met een 2400 M2 werkoppervlakte. Heusch er komt, voor het geheel, nog heel wat kijken. * * ♦ En als de bladen klaar zijn, dan volgt weer een ander werk. Het vouwen, het snijden, het expedieeren. Onze Uitgevers-Maatschappij heeft door lange jaren van ervaring de verschillende, niet te onderschatten, moeilijkheden onder de knie gekregen. ’s Morgens om 12 uur gaan de Panoramapersen draaien, s’avonds om 71/2 uur zijn alle pakken en pakjes voor de post en andere expeditie klaar. Dan zijn de zendingen door onzen eigen autodienst, door spoor, door boot, door boden, door loopers enz. door het land gebracht. De jarige Panorama heeft, zooals ge merkt, heel wat om van te vertellen. Wij hopen, dat dit verjaardagspraatje met de prentjes die erbij hooren, U niet verveeld heeft. Integendeel, dat het de belangstelling voor den tweejarige, zijn leven en zijn streven, zijn worden en zijn zijn, bij U vergroot heeft. Want het belangstellend samenleven van lezers en blad is ook een der krachtigste factoren van prettig samengaan voor beiden. En voor succes! Het 240 c.M.-lange vel, dat bij één omwenteling der walsen bedrukt uit de pers komt. Van een Jarige
PDF
Nummer
1915, nr. 54, 5 juli 1915
Blad
03
Tekst
PANORAMA VAN BEIDE ZIJDEN VAN HET WESTELIJKE FRONT DE BELGEN AAN HET STRAND. Nog altijd vertoeven de Belgen op het kleine stukje strand, dat zij nu reeds vanaf October verdedigen. Onder gezblligen kout worden de vrije uren langs de eerste duinenrij doorgebracht. EEN NATUURLIJKE VERSPERRING. Een door een shrapnel gevelde boom is zoodanig op de linies der Gealliëerden gekomen dat hij een natuurlijke barricade vormt. Het was daarom niet noodig dit „slachtoffer” weg te ruimen. Oorlogs-Kroniek. 26 Mei, De Italianen rukken Tirol en Trente binnen. De Italiaansche regeering neemt zeven Oostenrijksche handelsschepen in beslag. De Italiaansche gezant Bollati verlaat Berlijn. — Het verdrag tusschen China en Japan wordt geteekend. — .Het Amerikaansche s.s. „Nebraska” wordt ter hoogte van Fastnet getorpedeerd. 27 Mei. De Franschen zetten hun offensief door bij Vermelles en Souchez. De Engelschen maken vorderingen bij La Bassée. De Fransehe troepen dringen bij Atrecht en Ablain verder door. 18 Fransche vliegmachines bombardeeren Ludwigshafen. — Aan den linker Weichseloever woedt de strijd met buitengewone hevigheid. Bij Przemysl rukken de Oostenrijksche troepen verder op. — De Italiaansche regeering kondigt de blokkade af van de Oostenrijksche en Albaneesche kusten. Koning Victor Emanuel vaardigt een begeesterende proclamatie uit voor leger en vloot en begeeft zich naar het front. Aan de grens van Tirol bezetten de Italianen Altissimo di Naga, — De Franschen maken vorderingen op Gallipoli. Het Britsche oorlogsschip „Majestic” wordt in de Dardanellen in den grond geboord. De Engelsche onderzeeër „E 11” dringt de haven van Constantinopel binnen en lanceert torpodo’s op Turksche transportschepen. Het voor militaire doeleinden ingerichte schip „Princess Irene” vliegt tengevolge van een ongeval bij Sheerness in de lucht, ’n Zeppelin bombardeert Southend. —* Het Deensche s.s. „Betty” wordt getorpedeerd ; het Engelsche s.s. ,,Movenna” eveneens. Sir Henry Jackson wordt benoemd tot first Sea Lord als opvolger van Lord Fisher. 28 Mei. De Franschen behalen nieuwe successen bij Ablain en Souchez» — De Duitschers beschieten Ossowiec. Aan de beide San-oevers wordt hardnekkig geVADER IS NAAR HET FRONT! Voor de kinderen van de soldaten, die naar het front zijn, worden er in Engeland tehuizen opgericht, waar de kinderen den geheelen dag kunnen vertoeven. Het middagslaapje wordt in de open lucht genoten. H ET RANTSOEN. Uiideeling van brood aan de Duitsche posten in België. EEN RIJTOER ! Ondanks den ernst van de tijden, maken de Duitsche soldaten in België nog wel eens een vrooiijk uitstapje. streden. — Aan de Tiroolsche grens duurt het artilleriegevecht vóórt. De I talianen bezetten Grotodori. Een Italiaansch luchtschip bombardeert de spoorlijn Triëst-Nebrezina. Turkije kondigt operaties tegen het Suezkanaal aan. — De Duitsche Rijkskanselier zet in den Rijksdag de politiek betreffende de interventie van Italië uiteen. Het Engelsche s.s. „Cadeby” wordt tot zinken gebracht. DeZweedschebark „Rosvall” zinkt bij Malmö. — De President der Portugeesche republiek, de Arriaga, treedt af. 29 Mei. De Franschen behalen successen bij Bethune en Souchez. — De Russen gaan in Gaücië tot het tegenoffensief over. — Bij de operaties ter zee bij Porto Corsini en Barletta worden een Oostenrijksche torpedoboot en drie torpedojagers beschadigd; de Italianen verliezen den torpedojager „Turbine”. Te Triest breekt een oproer uit. —■ De Engelsche pakketboot „Ethiop” wordt in den grond geboord. — Op Gallipoli vinden hevige gevechten plaats. — In den Duitschen Rijksdag wordt de annexatie-idee behandeld. —• Theophile Braga wordt tot president van de Portugeesche republiek gekozen» 30 Mei. De Belgen bezetten den rechteroever van het Yserkanaal. — Bij Przemysl, aan de Dnjestr en Dubissa wordt hevig gestreden. - - De Engelschen behalen geringe successen op Gallipoli. — De booten „Fulschinon” en „Glenlee” worden getorpedeerd. — Duitschland beantwoordt de Amerikaansche protest-nota over de „Lusitania” 31 Mei. De Franschen zetten het offensief bij Atrecht en in het Bois le Prêtre door. — De Russen zetten het tegen-offensief in Galicië voort. In de streek van Van behalen de Russen enkele succesen. Een Zeppelin vergaat bij Koningsbergen. Duitschland roept weer landstormplichtigen op. Een luchtschip werpt bommen op Pola. Een flottielje torpedobooten ‘ bombardeert Monfalcone. — De Italiaansche troepen rukken verder Trente binnen. EEN GOED VERDEDIGDE HOEVE IN VLAANDEREN. Buiten de soldaten, die den eventueel oprukkenden vijand vanuit de hoeve zelve zullen bestoken, zijn er ook aan weerszijden van de in staat'van verdediging gestelde boerderij, een aantal soldaten verdekt opgesteld. EEN BOMMENWERPER. Dit gevaarlijke werktuig, dat oogenschijnlijk kinderspeelgoed lijkt, werd door de Duitschers en Oostenrijkers op de Russen buitgemaakt H ET RUSTUUR. In het rustuur, wanneer de geweren in rotten zijn gezet, komen couranten, ‘brieven en portretten voor den dag. Hoevelen zullen niet met weemoed in dit oogenblik aan hun huis en hun achtergelaten betrekkingen terugdenken ? Zullen zij dit alles wel ooit terugzien? 54 (lb)
PDF
Blad 
 van 2380
Records 1696 tot 1700 van 11897