|
PANORAMA 206
DE RAAD VAN ELF
der Artisten-Vereeniging O. E. R. I. N. 0. E. P„ welke den 2den April 1915 in de zalen van
„Bellevue”, Marnixstraat. Amsterdam, haar 8ste jaarfeest zal vieren. Staande, v.l.n.r.: Louis Contran.
J. Joha, Alexanders, M. Samethini. Zittende, v.l.n.r.: H. Kammeijer, B. Onstee, penningm.,
C. v. Ast, le secr., H. Hulsman, voorz., Joh. Buzian, régisseur, Fr. Cornelisse, 2e secr , Cor. Ruijs.
VOOR HET STEUNCOMITÉ.
Haagsche padvindsters (Leidster mejuffrouw Jongsma-Hutten), hebben met welwillende medewerking
van mejuffrouw Bertha Reeser, (zang), en mejuffrouw Hetty Luyt, (piano), een liefdadigheidsuitvoering
gegeven ten bate van het Haagsche Steuncomité. Hierboven geven wij enkele
der medewerksters.
OVERTUIGEND BEWIJS
heer en mevrouw Kareisen hadden getwist,
daar was geen twijfel aan. Een aanval van
booze luim, die mevrouw meende gerechtigd
te zijn haar echtgenoot te toonen, omdat
deze een boodschap, die zij hem opgedragen
had, glad vergeten was geraakt, was geëindigd
in eer volslagen huwelijkstwist met het gevolg dat
mevrouw de kamer en mijnheer daarna het huis verlaten
had. Deze laatste oorlogsdaad was voorafgegaan
door het dreigende ultimatum aan zijn vrouw: „als
jij voornemens bent mij iederen avond te bederven door
je kwaad humeur, zal ik heengaan en mezelven ergens
anders amuseeren!” En zonder zijn vrouw de gelegenheid
te geven het laatste woord te hebben (o schandelijke onhebbelijkheid!)
was mijnheer de vestibule ingestormd,
had jas, hoed en wandelstok gegrepen en de huiselijke
woning verlaten, de deur achtei zich zóó zachtzinnig sluitende,
dat het huis op zijn grondvesten dreupde.
Toen mevrouw de zekerheid had. dat ze haar heer en
meester van huis en erf verdreven had, kreeg ze opeens
berouw en liep haastig de vestibule in. deed de voordeur
open in de vage hoop dat Henri nog te beroepen zou zijn,
doch niets dan duisternis was rondom haar en verdrietig
sloot ze de deur.
Doch wat ziet ze daar? Is Henri zonder winterjas uitgegaan
in dat gure weer? Hij zal kou vatten, ziek worden,
sterven misschien en zij, zij is daar aansprakelijk voor.
Tranen komen haar bij deze gedachten in de oogen en zij
vindt zich zelve de slechtste vrouw ter wereld.
Terwijl ze daar berouwvol de winterjas van haar dier
baren wederhelft bestaart, ziet ze door haar tranen heen
dat er een knoop aan ontbreekt en herinnert ze zich opeens
de opmerking van haar man dat er een knoop aan zijn jas
gezet moest worden.
Zij neemt de jas mee naar de huiskamer en haalt haar
werkmandje. Die knoop zal dadelijk aangezet worden. Ze
legt de jas op de tafel en bij die beweging valt er een blief
uit een der zakken op den grond.
F. VAN VOORST. , F££KeYëeVN
30 Maart hoopt de heer F. VAN VOORST den dag te herdenken, dat hij
50 jaar onafgebroken is werkzaam geweest bij de firma Sibelee te Amsterdam.
..- De bekende specialiteit voor neus-, oor- en keelziekten, dr. LUDWIG
FACKELDEY. te Kleef, die veel door de bewoners van Nijmegen, Groesbeek
enz. werd geraadpleegd, is op 61-jarigen leeftijd overleden.
EEN 6O-JARIGE ECHTVEREENIGING.
Het echtpaar D. DE HART-QUERNER, Oosterdijk te Enkhuizen,
herdacht 18 Maart 1.1. zijn 60-jarige echtvereeniging.
Beide oudjes genieten nog een uitstekende gezondheid.
Mien raapt den blief op. „De Heer Henri Kareisen,
Sociëteit „De Eendracht” was er mei een vrouwehand
op geschreven en de brief was denzelfden dag gepost.
Wat beteekende dat? Henri had het vergeten van haar
boodschap verontschuldigd met de bewering, dat hij het
te druk gehad had. Te druk om een boodschap voor haar
te doen, maar niet om naar de sociëteit te gaan. Van wie
was die brief?
„Dat moet hij mij vertellen! Het is geen zakenbrief,"
mompelde Mien, doch onderwijl was de brief reeds uit de
enveloppe gehaald, begluurd door een paar nieuwsgierige
oogen. die grooter werden toen ze de noodlottige woorden
lazen: „Mijn lieve Henri.” Niet noodig te zeggen, dat na
een dergelijken aanhef de brief geheel gelezen werd.
Hij luidde als volgt:
„Mijn lieve Henri!
Ik ontving je armband hedenmorgen. Hij is schattig!
Maar jij mag niet zoo verkwistend wezen. Wees gehoorzaam
en kom vanavond om te woiden bedankt
en gekapitteld door je liefhebbende lieveling
Dora Frank.”
Mien's blozend gezichtje was opeens zeer bleek geworden.
Met moeite haalde ze adem. Wat beteekende dat? Ze bekeek
nog eens het adres, den poststempel. Geen twijfel mogelijk:
de brief was eoht en geadresseerd aan Henri, ontvangen
en gelezen door Henri. Henri. die drie maander. geleden
met haar getrouwd was.
Ze stond op. bevende van aandoening. Daarom was
hij vanavond heengegaan. Hij moest naar Dora Frank.
Welnu, zij zou hem volgen en hem ontmaskeren tegenover
het niets vermoedende meisje dat hem als een ongetrouwd
man beschouwde.
Met kracht haar tranen terugdringende ging de jenge
vrouw naar boven om hoed en mantel te halen. Zij wilde
niet denken aan de toekomst, maar hield slechts één doel
voor oogen: Henri te beschamen tegenover het meisje
dat hij bedroog.
Met den brief als bewijs van zijn ontrouw in den zak
kwam zii beneden, en de winterjas met den ontbrekenden
knoop op tafel latende liggen stapte zij naar de voordeur
en verliet haar woning.
HENRI TER HALL’S REVUE „IN ’T GEDRANG”.
Met groot succes wordt sedert eenigen tijd in het Gebouw van het Kon. Ned. Circus O. Carré te Amsterdam opgevoerd Henri ter Hall’s nieuwste revue „In ’t Gedrang”, waaruit wij hierboven
een tweetal tafereelen geven Links: Het Palais de Dance; rechts: Zwart op Wit. (foto's Geveke).
|