|
huis waar ik mijn
kamers heb. een kerel
woont, die buitengewoon verdacht doet.
Vandaag of morgen
pleegt-ie stellig een
moord of roofoverval. Ik denk, dat hij
aan lager wal is geraakt. ... een uitgezócht type dus om
weer op den goeden
weg te brengen. Als
ik met hem bij Fee
geen succes heb...."
„Ik wensch je het
van harte toe.” zei
ik en nam afscheid;
ik had gezien, dat
verschillende voorbijgangers geamuseerd
of spottend naar ons
keken en ik heb er
nooit veel voor gevoeld, voor publieke
vermakelijkheid te
dienen.
Ik wilde echter
weten of Ant spoedig
zou inzien, dat hij
zijn verlangen naar
phatieke misdadigers
warde met de werkelijkheid
en dat hij een hersenschim najoeg. Daarom belde ik hem een week later op.
„Is je oplichter of moordenaar al op den
goeden weg?" vroeg ik.
? ? ?
„Ja, die verdachte kerel bij jou in huis?"
„Dat was een vergissing," hoorde ik.
„De man was ‘n beetje zenuwachtig, omdat
hij slapelooze nachten had vanwege een
dwangbevel. Maar nu heb ik iets fijns
ontdekt. Als je vanavond op het Groote
Plein komt, zul je iets geweldigs beleven.
Zoo gauw ik met Fee getrouwd ben, schrijf
ik er een detectiveroman over; het zal een
schlager worden. Kom je?"
Natuurlijk was ik 's avonds op het Groote
Plein.
Ik had wel zooveel vertrouwen in
Ant’s vermommingskunst, dat ik niet verwachtte hem onder de voorbijgangers te
ontdekken. Daarom ging ik bij de fontein
staan, waar Ant. zoodra hij kwam, mij
dadelijk zou kunnen zien.
Ik dacht beurtelings dat een veeboer, een
officier, een man die er uitzag als een
handelsreiziger, een portier van een hotel
of een witkiel op mij toekwam. Zij gingen
echter voorbij. Ik stond er reeds meer dan
een half uur en ik repeteerde een vinnige
predikatie, die ik tegen Ant zou houden
over zijn lang uitblijven, want ik verbeeldde
mij dat ik langzamerhand als verdachte werd
beschouwd! Staande midden op het plein,
moest mijn lange wachten wel de aandacht
trekken. Eenzelfde politie-agent was mij
reeds tweemaal voorbijgeloopen; nu stond
hij op den hoek van het plein en keek
wantrouwend — daarvan was ik stellig
overtuigd — in mijn richting.
Ik maakte mij gereed om zoo onschuldig
mogelijk weg te wandelen, toen er een
inspecteur van politie naar de fontein kwam.
Ik schrok, bang voor onaangenaamheden.
Hij sprak me onmiddellijk aan.
„Vergeefs gewacht, meneer?"
Ik keek hem vragend aan, en waarschijnlijk ook tamelijk norsch. want het
PANORAMA
symverdachte werkelijk het
caféterras verliet. „Ik
volgende oogenblik hoorde ik Ant’s stem
zeggen:
„Blijf kalm kerel. Ik kon werkelijk niet
vroeger komen."
Ik gaapte van verbazing.
„’n Verrassing, niet?" ging hij vergenoegd verder, „’t Heeft moeite gekost,
een uniform te krijgen, maar nu ben ik ook
totaal onherkenbaar."
„De politie zal je ook niet herkennen
en je arresteeren," zei ik. „Ga onmiddellijk
naar huis Ant; het is veel te gevaarlijk."
Mijn woorden schenen indruk te maken.
Ant keek mij kleintjes aan en zei:
„Je hebt misschien gelijk. Maar we
moeten ons haasten, want over een uur
moet ik hier weer terug zijn, ’t Gaat misschien op leven en dood."
„’n Nieuw slachtoffer?" informeerde ik.
„Dezen keer heb ik geboft," vertelde hij
opgetogen. „Verbeeld je, Fee zelf is in
gevaar. Ze wordt voortdurend gevolgd door
een man. die haar wil vermoorden, ’t Is
een echte gentleman-schurk; eerst heeft hij
haar vertrouwen gewonnen, en nu lokt hij
haar natuurlijk vandaag of morgen naar
een stil plekje om haar te worgen of zooiets.
’t Is werkelijk een buitenkansje; ik zal hen
volgen, en wanneer hij haar aanvalt, kom
ik als redder, sla den kerel bewusteloos
en breng hem naar de politie. Dan vliegt
Fee in mijn armen.... in een roman
konden de omstandigheden niet gunstiger
zijn."
„Maar," vroeg ik, „is er wel reden voor
je wantrouwen?"
„Genoeg," antwoordde hij overtuigd, „te
veel om je te vertellen. Ik heb er nu ook
geen tijd voor."
Eenigen tijd nadat ik met den politiebeambte Ant’s huis was binnengegaan, kwam
ik er weer uit met een soort verloopen
student. Op het Groote Plein wees hij mij
op een heer, die vóór een der café s zat.
„Vijf minuten wachten," kondigde Ant
aan ; „ik weet het allemaal precies. O zoo,"
vervolgde hij triomphantelijk. toen de verNo. 21 2 5 MEI
WEER ’N NIEUW
model vliegtuig is
geconstrueerd door
Paul Maiumrm in
Californië. Hij vertrouwt een snelheid
van 60 mijl per uur
te bereiken door een
snel draaiende hollen
cylinder, die de
schroef vervangt.
heb een voorgevoel
dat vanavond de beslissing komt; vanavond ga ik, als de schurk is opgesloten,
met Fee wandelen en zal ik haar hand
vragen I"
Wanneer de man dien avond in een cel
zou komen, zou het waarschijnlijk niet aan
Ant te danken zijn. Hij gedroeg zich of
hij in een bosch krijgertje speelde, rende
op een opvallende manier van portiek naar
portiek, sloop langs de huizen en gluurde
om den hoek van iedere straat. Binnen
twee minuten had hij natuurlijk een geleide
van minstens dertig straatjongens, die hem
pas alleen lieten, toen hij hen gevoelig met
zijn wandelstok bewerkte. Ik gaf de expeditie
spoedig op. want overal trokken de vreemde
manieren van Ant de aandacht van de
voorbijgangers; de politie had reeds driemaal een oploopje uiteen moeten jagen en
aan den amateur-detective den welwillenden
raad gegeven, naar huis te gaan.
„Vanavond zal de politie anders praten,"
bromde Ant. Hij beloofde mij, toen ik afscheid nam, denzelfden avond nog alles te
komen vertellen.
s Avonds wachtte ik echter tevergeefs,
zoodat ik Ant den volgenden morgen opbelde.
„Wat bedoel je?" antwoordde hij op mijn
vraag. „Oh, moordenaar van gisteren? Dat
was geen moordenaar." Hij zei het kalm,
of het een vergissing bij het biljarten gold.
Ik hoorde aan den klank van zijn stem, dat
mijn voorspelling was uitgekomen en dat
de teleurstelling in de liefde hem niet sterk
had aangegrepen.
„Ik ben den vent gevolgd tot in het
park," vertelde hij verder. „Daar wachtte
Fee hem op een bank. Ik kon me achter
hen in een boschje verbergen en hoorde
alles. Toen begreep ik gauw, waarom hij
haar zoo hardnekkig gevolgd had."
„Kon je als de reddende held optreden?"
vroeg ik in spanning.
„Het was niet noodig, kerel. Hij beeft
haar niet aangevallen; hij heeft haar hand
gevraagd .... en met succes!"
19
|