|
PANORAMA
SEVILLA. De monumentale ingang van het
Mexicaansche paviljoen,
dat sterke Indiaansche
invloeden toont.
geuren in de koesterende stilte, en het
goud van de zon boven en tusschen de
vreedzame schaduw! De innigheid der natuur
— maar daarbij een weelderigheid die wij
niet kennen, waarin we nauwelijks gelooven
zouden als we ze geschilderd zagen — palmen en bloemen en
witte duiven — en die hier toch verrukkelijke, betooverende
werkelijkheid is!
Op menige plaats heeft menschenhand de natuur niet alleen
geleid, maar ook met eigen werk verrijkt: waterpartijen, monumentale banken, beelden, lantaarns.... alles echter waar kunstwerk, met
evenveel smaak geplaatst als het vervaardigd is.
En de tentoonstellingsgebouwen zelve doen aan al die heerlijkheid geen afbreuk, want eerstens zijn ze nergens misplaatst, ten
tweede zijn ze alle, of bijna alle, met de grootste zorgvuldigheid
ontworpen en uitgevoerd; eene zorgvuldigheid, die tot in ieder détail
heeft doorgewerkt: géén deur of raamlijst of waterspuwer, en van
binnen géén vloer of wand of plafond of trapleuning, of *t is een
prachtwerk uit nobel materiaal. Elk onderdeel is mooi op zichzelf,
de afwisseling is oneindig, en toch is de harmonie volkomen. Hoewel een zekere overdaad niet te miskennen valt strookt die toch
volkomen met den gullen rijkdom dezer natuur, met den overvloedigen zonneschijn en het bruisende Spaansche levenslied!
Nu kunnen we 't Barcelona niet kwalijk nemen, dat het zoo n
park niet had; en we mogen het de nieuwe voortuintjes, gras en
’n paar geraniums en ’n fonteintje, vergeven; toch valt niet te miskennen, dat het minder heerlijks te genieten geeft, minder moois te
bewonderen, dan Sevilla. Zelfs staat het aan wansmaak schuldig,
waar in plaats van artistieke bewerking, waarvoor wellicht de tijd
of het geld ontbrak, kolommen op muren, festoenen als deuromlijsting
met zwarte verf werden neergejokt, gelijk op ’t Buitenlandsch Paleis
en zelfs hier en daar binnen in ’t (overigens fraaie) Nationaal Paleis.
Daartegenover offreert Barcelona in het z.g.n. „Spaansche dorp”,
een verzameling typische huizen en andere bouwwerken uit alle
provincies, een attractie van groote historische waarde en sterkmenschelijke bekoring.
En respect mogen we uiten voor de technische overwinningen,
die het gemis aan détailkunst bijna doen vergeten. Is er hier dan
weinig bouwkunst, er is veel constructievermogen. En juist zijn
techniek wou Barcelona étaleeren!
Wie naar Spanje trekt, naar de tentoonstellingen, om te zien
of er daar voor eigen industrie of landbouw, verkeer of transport
iets te leeren valt, — of er zich voor uitvoer van eigen of invoer
van vreemd product mogelijkheid voordoet — kortom, wie alleen
zakelijk zaken wil bezien, die wijde zijn groote aandacht aan BarceNo. 2 4 15 JUNI
SEVILLA. Interieur-kiek
van het Mexicaansche
paviljoen ; geestig lijnenspel, kunstsmeed-enbeeldhouwwerk en gelukkige
polychromie.
lona. Niet omdat
een en ander te
Sevilla vergeten
zou zijn (er is een
heele zaal aan den
aanleg van spoorwegen, een half
gebouw aan de
wolfabricatie, een
heel paviljoen aan
de olijf gewijd)
maar omdat op
den Montjuich het
Spaansche bezit en
de Spaansche arbeid stelselmatiger
en uitvoeriger worden getoond. Er is
véél! Rijk aan delfstof is het centraal
plateau, vruchtbaar
zijn de glooiende
landouwen rondom, geduldig en nijveris de hand
des volks, schrander en vooruitstrevend zijn de ondernemers, en een
wakkere regeering is vastbesloten, de algemeene zaken op Europeesch
peil te brengen. Nu de Spanjaard reëel genoeg gaat worden voor
den internationalen handel, en zich stellig heeft voorgenomen op de
wereldmarkt een betere plaats te verwerven, nu is er daar allicht
ook voor ons iets te doen! We behooren weer tot de weinige
Europeesche landen, die niet officieel meedoen (terwijl b.v. Denemarken
een uitstekend figuur slaat) — mogelijk vindt deze of gene er op
eigen gelegenheid ijzer, dat te smeden valt.
Ook wie bewonderen of bestudeeren wil werken van Spaansche
kunst en karakteristiek, vindt in Barcelona stof; buiten het reeds
kort besproken Spaansche dorp is er het Nationaal Paleis, met een
belangrijke verzameling producten van den smaak der eeuwen. Maar
na het vervullen van dien plicht ga hij naar Sevilla met vreugde!
Want daar ontplooit zich (voor hem evenzeer als voor den geoloog,
den geograaf, den historicus en den folklorist) heel de hoogere
cultuurweelde van den Iberischen stam: daar is het museum, waar
Spanje en Portugal, en negentien Zuid-Amerikaansche staten, de
schatten toonen van hun kunstenaars, de geschiedenis en de gesteltenissen van hun land, den aard en de werkzaamheden van hun
volk. Daar grijpt ons de eerbied, die billijk is jegens iedere grootsche
herinnering, als zij niet dood ligt, maar uit verleden prestatie de
bezieling put tot een werkzaam adelbewustzijn.
Wij hebben, al reizend en speurend door Spanje, achterlijkheid
gezien, maar tevens gevoeld, dat zij gestadig afneemt. Wij gelooven
in de toekomst van Spanje; want het wil uit het dal omhoog naar
een nieuwen top, of althans naar een waardig niveau. En men weet:
als de Spanjaard een spijker in een muur wil slaan, en hij heeft
geen hamer, dan doet hij ’t met zijn harden kop, — maar de spijker
gaat er in!
SEVILLA,
Marokkanen in het
tentoon -
stellingspark.
3
|